Sevdiğim Şarkılar...

Abandoned Toys ♫ Spiraling into the Sun

2012-01-25T01:40:00.000+02:00

2006 yılının sonlarına doğru kurulan piyanist, besteci, Brett Branning projesi Terk edilmiş Oyuncaklar: ambient, new age sularında geziniyor. Bu eseri 2007 tarihli albümü The Witch's Garden’da yer alıyor.

Abandoned Toys ♫ Spiraling into the Sun

Rachel Grimes ♫ Earthly Heaven

2012-01-22T13:02:00.001+02:00

Rachel’s isimli oluşumda da yer alan besteci, piyanist ablamızın geçtiğimiz yıl çıkardığı üç şarkılık ep’sinden. Piano, keman, çello, bas, arp ve klarnet harmanı düşük tempolu, huzurlu, rahatlatıcı…

Rachel Grimes♫ Earthly Heaven

Babybird ♫ Atomic Soda

2012-01-21T13:55:00.004+02:00

Önce bir türk kahvesi yapayım, dönünce anlatırım, sigara da sardım, onu da bekleteceğim. Geldim ama şurada yarım bir cümle bırakmış olsaydım, onu tamamlayabilir, anlatabilirdim, umutsuz değilim, hâlâ yapabilirim. Hem kelimeler arasındaki zamanı, bakın, siz tanımlayamıyor, ölçemiyor, bilemiyorsunuz.

Bloga aktaracağım şeyleri hazıladığım word sayfasının altında Sabahattin Ali’nin Değirmen isimli öyküsü var, bu sayfayı her açtığımda gözüm takılır, birkaç cümle, birkaç paragraf okurum. Çingenin aşkını anlatmayacağım, o bizi şimdilik ilgilendirmiyor. Hem Çingene hâlâ Pasaport’ta… Bir zamanlar ben de oradaydım, aylarca onları izledim, yanımda hiçkimse vardı, “biz sevgili değiliz abla” dâhi diyemedim, zaten bana yanaşmadılar,

Dilimin paslı madeni iki platin balık uzayı alabora eden fırtınadan dönüyordu, çingene hala Pasaport’ta salık veriyordu. O zamanlar bir çingene ölüyor, biri yetişiyor, bir çingene ağlarken bir diğeri sobelenmek istiyordu. Yıllar geçti hiçbir kural kalmadı ama onlar kaldılar. Kediler gibi doğdukları yerleri hiç terketmediler. Öleceklerini hissettikleri ilk an son bir kez dans etmek için ayağa kalkarlardı, bu onların birbirlerine verdikleri bir sözdü. Onlar hiç unutmadılar sözlerini, tuttular yeminlerini.

Çingenenin kışı zordur, pencelerini muşamba ile kapamağa çalışırlar. Sobaları ise bir ısıtıyor, bir ısıtmıyor, bir patlayacak gibi oluyor, bir patlamayacak kadar sağır oluyordu. Leblebi kışı bastırıyor, çingene çözüp bırakmıyordu, çingene çözüp bırakmıyor, çingene bir şey olacak gibi oluyor, bir şey heceliyor, bir şey döküyordu, biraz sonra geçsin istiyor ama kederleri hiç geçmiyordu.

Kırlangıcın yol bildiği su’ya türküyü annem dilinden düşürdü, annemin okuttuğu dualar yelkovanı ısırıyordu, akrep vücudunu yavrularına parçalatmak için uyuduğunda canıma bir şey ettiler, canıma bir şey oldu, canıma bir şey... Çingene Pasapot’ta…

Babybird ♫ Atomic Soda (1996, Ugly Beautiful)

Benoît Pioulard - Rafael Anton Irisarri ♫ Carrion

2012-01-19T21:11:00.002+02:00

Benoît Pioulard’a daha önce blogda, 2010 haziran ayında yer vermiştim, bu adreste. Hakkında hiçbir bilgi paylaşmamıştım. Rafael Anton ile birlikteliği hariç sanırım altı albüm sahibi Amerikalı müzisyen deneysel folk sularında yüzüyordu ve benim için biraz gürültülü, hareketli şarkıları olan biriydi ama Rafael Anton İrisarri’nin büyülü dünyasına adım attığı anda tam iklimime uygun bir albüme imza attılar. Albüm malum ortamlara düşmedi, sadece, bunu, geçtiğimiz haftalarda yayımlanan albümde yer alan ve youtube’da videosu bulunan ‘Until Then’ ve ‘Carrion’ isimli iki eseri referans alarak söylüyorum. Artık albüm ne zaman elimize ulaşır bilemem ama bir süre bu iki eseriyle birlikte olacağız.

Belki de hayata, ruha, ölüme, sessizliğe, belli belirsizliğe, ne olduğumuza, ne olacağımıza değil de; nerede, nasıl durduğumuza, neyi aradığımıza, neyi beklediğimize dair şeyleri kendine has üslubuyla eserlerinde bir araya getirmeye çalışan Rafael Anton İrisarri’nin ritmine; sesiyle herhalde ancak bu kadar iyi yanıt verebilirdi Benoît Pioulard.

Şüphesiz Rafael Anton’un piyanosunun başında bir eserini oluşturuken aradığını; bizim dinlerken bulduğumuz söylenemez. Onun içindeki ‘o şeyleri’ biraraya getirebilme becerisi, dehası, imgelemi; bizim sürekli tüketen, aciz ve bencil ruhumuzdaki tezahürüyle enikonu farklıdır.

Aylar, günler arası boşluklarla her dinleyişimizde ruhumuzdaki izleri, anıları, aidiyetsiz kıyıları, içimizdeki tadı evrilmiş acıları, arzuları her defasında farklı bir şekilde sarmalayan, soru sormayan, bizi yönlendirmeyen ve içimizde bütün olan biteni tanımlamayıp olduğu gibi kabullenmenize imkân sunan mırıltılarının izinden gideceğimiz günler bitmesin ey Rafael...

Benoît Pioulard- Rafael Anton Irisarri ♫ Carrion

Vashti Bunyan ♫ Train Song

2012-01-19T20:22:00.001+02:00

Bilenler zaten biliyor, hakkında hiçbir şey söylememe gerek yok, bu harika eser bir de buradan gelsin size.

Vashti Bunyan ♫ Train Song

Blueneck ♫ Weaving Spiders Come Not Here

2012-01-17T23:40:00.002+02:00

Muhtemel 2009’da çıkan The Fallent Host isimli Blueneck albümünü çıktığı yakın bir tarihte temin etmişimdir. İki yıldan fazla bir süre arşivimde bekleyen albümden bu şarkı yine tesadüfen playlistten fırladı ve beni eksenine aldı. İki albüm sahibi İngiliz grup yaylıları nasıl derler derinden yükselerek ve janr gereği durağan başlayıp alabildiğine vahşileşen hüzünlü, kaotik döngüler, seslerle betimliyorlar. Bu fena şarkısı için buradan buyrun hadi...

Blueneck ♫ Weaving Spiders Come Not Here

Baildsa ♫ Baildub (feat. Λόγος Απειλή & Chris Deluxe)

2011-12-24T12:38:00.000+02:00

Thanos ve John Gkountanos kardeşler; balkanik sesleri, çingene melodilerini, post punk ile harmanlamalarının yanı sıra ska, reggea ve rap gibi türleri de müziklerine eklemeyi ihmal etmemişler. Grup ilk albümleri ‘United States of Balkans’ı bu yıl yayımladı. Albümde Türkçe seslendirilmiş bir adet ‘Mastika’da var. Web sayfalarında ücretsiz dağıttıkları bu eğlenceli albümüne aşağıdaki linke tıklayarak ulaşabilirsiniz.

Baildsa ♫ United States of Balkans
http://www.baildsa.com/

Evgeny Grinko ♫ Other Child Room

2011-12-24T12:36:00.000+02:00

Rus müzisyenin 2009 tarihli Cinematic Melodies isimli güzel albümünden.

Evgeny Grinko ♫ Other Child Room

Cliff Martinez ♫ Don’t Below it

2011-12-13T21:57:00.003+02:00

Solaris isimli filmde fonda müziğin belirmesiyle anında dikkatimi çekmişti. Filmin bitiminde; bütünde başarılı bulduğum ambient, minimal eksenli yaylıların gerilmemize sebebiyet verdiği ost'yi temin etmemle samimiyetimiz de haliyle ilerledi.

1983- 1986 arası Red Hot Chili Peppers’ta davul çaldıktan sonra Steven Soderbergh’in Sex, Lies, and Videotape isimli filmiyle başlayarak daha birçok filminin müziklerini yapan 54 doğumlu müzisyenin bu eseri adı geçen 2002 tarihli filmin ilgili albümünden.

Cliff Martinez ♫ Don’t Below it

Nermine Memmedova ♫ Evlerinin Önü Yonca

2011-12-13T21:30:00.001+02:00

Shovket Alekperova paylaşımından sonra yine bir azeri sanatçıdan bir yerlerinize dokunacak hisli bir türkü. Eser ile aynı ismi taşıyan albümden.

Nermine Memmedova ♫ Evlerinin Önü Yonca

Nizamettin Ariç ♫ Ez Sahim Delala Min

2011-12-13T21:10:00.005+02:00

80 sonrası bir konserinde Kürtçe türkü söylemesiyle hakkında 15 yıl hapis cezası istemiyle dava açılması üzerine Berlin'e siyasi sığınmacı olarak giden 56 Ağrı doğumlu müzisyen, oyuncu, yönetmen. Derinlikli bestelerinin yanısıra klasik müzik ile dengbêj müziğini bir arada kullandığı ve farklı vokal denemelerine giriştiği, oldukça içli sesiyle geleneksel hikayeleri alarak episodik bir formda yeniden besteleme yolunu giden ve oldukça deneysel çalışmalara imza atan değerli müzisyenin bu eseri bu yıl çıkan Azadi isimli albümünden.

Yer yer ambient tınıları, bazı senfonik zeminde şekillendirdiği eserleri ve ağıtlarıyla içimizden gitmeyen şu eserlerine bi’göz atılmasını da öneririm.

Nizamettin Ariç ♫ Ez Sahim Delala Min

Nizamettin Ariç ♫ Daye
Nizamettin Ariç ♫ Lo Miro Selahiddine
Nizamettin Ariç ♫ Cudi
Nizamettin Ariç ♫ Ehmedo Ronî (Ahmet Kaya görüntüleriyle)

Takagi Masakatsu ♫ Any

2011-12-06T15:47:00.001+02:00

“Intel- The Museum of Me” isimli projenin reklam müziğini yapmıştı, onun üstünde albüm sahibi besteci, piyanist Takagi Masakatsu’ya daha önce blogda yer vermiştim. Bu eserinin yer aldığı 2007 tarihli Private/Public isimli albümünden sonra çıkan beş albümünü temin etmedim henüz ama bu hisli, sık sık dinleme isteği uyandıran eserini videosu çıktığı takdirde blogda paylaşacağımı mırıldanmıştım, şimdi bu verilmemiş sözü yerine getiriyorum.

Takagi Masakatsu ♫ Any

No Clear Mind ♫ İmaginary You

2011-12-05T21:19:00.000+02:00

Songs Ohia havasında Yunanistan merkezli piyano, gitar, davul ve cello enstrümanlarını kullanan deneysel, elektronik, akustik az biraz da shogazer kıyılarında gezinen grubun myspace sayfalarında ücretsiz dağıttıkları Dream is Destiny- ''Rough Takes'' isimli güzel albümlerinden.

No Clear Mind ♫ Dream is Destiny ''Rough Takes''

http://www.myspace.com/noclearmind

Tied and Tickled Trio ♫ You Said Tomorrow Yesterday

2011-11-30T14:47:00.002+02:00

Münih’te yaşayan electronica/ dub/ caz müzik kolektifi. Markus Acher ve Christoph Brandner tarafından 1994 yılında kuruldu. Şimdilerde altı albüm ve yedi kişiyle yoluna devam ediyor. Radyo dinlerken Chlebnikov isimli şarkılarına denk geldim ve ilgili şarkının yer aldığı albümünü temin etme yoluna gittim ki, bu kadar iyi bir albümle karşılaşmak beni epey sevindirdi. Bu şarkının da içinde yer aldığı 2007 tarihli Aelita isimli güzel albümünü “müzik kutusu sesi” severler için özellikle öneriyorum…

Tied and Tickled Trio ♫ You Said Tomorrow Yesterday

Shovket Alekperova ♫ Meni Candan Usandirdi

2011-11-29T14:57:00.001+02:00

1922 doğumlu, 93 yılında vefat eden büyük Azeri sanatçının çok güzel şarkılarından sadece biri bu ama aşağıda dilinizi değdirmek suretiyle tadacağınız “Lepeler” isimli harika bir şarkısı daha var. Bu eseri Fuzuli’nin bestelenen gazeli… Şimdi sigara, köpüklü duble Türk kahvesine eşlik ediyor, hafif üşüyorum, hafif… Pianolu, hafif ruhlu Lepeler’i dinlemeyi de ihmal etmeyin.

Beni candan usandırdı cefâdan yâr usanmaz mı
Felekler yandı âhımdan murâdım şem'i yanmaz mı

Kamu bîmârına cânân deva-yı derd eder ihsan
Niçün kılmaz bana derman beni bîmar sanmaz mı

Şeb-i hicran yanar cânım döker kan çeşm-i giryânım
Uyarır halkı efgânım kara bahtım uyanmaz mı

Gûl-i ruhsârına karşu gözümden kanlu akar su
Habîbim fasl-ı güldür bu akar sular bulanmaz mı

Gâmım pinhan tutardım ben dedîler yâre kıl rûşen
Desem ol bî-vefâ bilmem inanır mı inanmaz mı

Değildim ben sana mâil sen ettin aklımı zâil
Beni tan eyleyen gafîl seni görgeç utanmaz mı

Fuzûlî rind-i şeydâdır hemîşe halka rüsvâdır
Sorun kim bu ne sevdâdır bu sevdâdan usanmaz mı

Shovket Alekperova ♫ Meni Candan Usandirdi (Fizuli kantatasi) & Lepeler

The Unthanks ♫ Last

2011-11-29T00:00:00.004+02:00

Zamansız kayıpları, korkuları, alkolü, kavgayı, şiddeti, suistimali, üzüntüyü işte sözlerinden hiçbir şey anlamasanız da bütün bu his karmaşasını, hisli ve sessizce yıkan masallarını şarkılarında anlatan ve bütün bunları size hissettiren Rachel ve Becky Unthank kardeşlerin projesi The Unthanks, abartmayayım ama bu yıl dinlediğim, tanıştığım en iyi albümlerin başında geliyor.

Yaylı ve pianonun bütün güzelliklerini şarkılarına yansıtan İngiliz grubun Sad February, Starless, Gan to the Kye, Give Away Your Heart gibi eserleriyle birlikte özellikle bu şarkıda pianonun devreye girdiği kısımlar “unutulan güzel şeyleri” size bir bir hatırlatmak için işlevini fazlasıyla yerine getiriyor. Albümü playliste atıp hiç elinizi sürmeden saatlerce dinleyebilir, dinledikçe seveceksiniz. Afiyet olsun…

Not: Albüm versiyonunun düzgün bir videosunu bulamadım. Bu video Last ve Starless isimli şarkıların canlı performansıdır... Albüm versiyonları ihmal edilmemelidir.

The Unthanks ♫ Last (2011, Last)

Kashiwa Daisuke ♫ Quartz

2011-11-28T13:49:00.001+02:00

Daha önceki albümlerinde deneyselliğin sınırlarını oldukça zorlamış, teknik açıdan albümleri üzerinde epey kafa yormuş, çok iyi besteleri bulunan ama her kafaya hitap etmeyen ve özellikle Stella’sı ile günlerimize, haftalarımıza yayılmış, dört albüm sahibi japon müzisyenin bu yıl çıkan 88 isimli albümü benim ondan beklediğim albümlerden biriydi. Elektronik tınılardan yeterince uzak, muhtemelen iç anlatı mekanizmasının devreye girdiği bizlere sanki anılarını anlattığı bu albümüyle şu sıralar başbaşayız. Sanatçının Program Music I isimli albümünden 35.58 dakikalık eserini mutlaka dinlemenizi salık vererek hep olduğu gibi yine kaçıyorum…

Kashiwa Daisuke ♫ Quartz (2011, 88)

Masaüssü'm

2011-11-28T01:40:00.004+02:00

Bak, şimdi yine kendimi çıplak hissetmeme neden olan bir şey. Güzel ama bu his. İşte masaüstüm. Foto yazma dürtümü körüklüyor...

Emma Webb ♫ Raven

2011-11-26T14:52:00.002+02:00

Bir albümün en iyi şarkısını dinleyerek başladığınızda o albümdeki diğer şarkılara vakit ayırmanız aylar sürebiliyor. Bu sakınımsız durum Emma Webb’in Soulchime isimli albümü için geçerliliğini hâlâ koruyor. Albümdeki diğer şarkıları birkaç kere dinlemişssem bu şarkıyı onlarca defa dinledim. O yüzden albüm hakkında biraz daha ayrıntılı bir şeyler yazma isteğinden şimdilik çok uzağım.

Akademisyen kimliği olan sanatçının ifade gücü geniş bir aralığı kapsayan; ambient, trip hop ve bir parça da folk etkisi taşıyan albümü Birleşik Krallık'ın Bristol ve Sheffield şehirleri arasında konuşlanan müzikal bir manzaradır notunu düşerek kaçıyorum.

Emma Webb ♫ Raven (2011, Soulchime)

Odessa Chen ♫ Small Birds

2011-11-23T21:31:00.001+02:00

San Francisco’da yaşayan klasik müzik eğitimi almış çellist, gitarist ablamızın indie - post rock sularında gezinen albümünden.

Odessa Chen ♫ Small Birds (2007, The Ballad of Paper Ships)

3Epkano ♫ Riverbank

2011-11-21T23:37:00.001+02:00

Onlarla tanıştığım dört yıldan bu yana severek dinlediğim ve yeni albümlerini heyancanla beklediğim 3Epkano; sessiz sinemanın klasiklerinden esinlenerek görüntüleri ürettikleri sesin içine dokumayı hedefleyen yaylı enstrümanları sıklıkla kullanan sıkı bir post rock grubu. Yedi üyesi, bu yıl çıkan üçüncü albümleri Hans The Reluctant Wolf Juggler ile kalitesini düşürmeden yürüyüşlerini sürdüren Dublin merkezli gruba daha önce Here’s Hoping şarkılayla blogda yer vermiştim. Siz yaylı severlerin –nasıl bir ifadeyse- üç albümünü de temin etmesini salık vererek grubun bu ıssız şarkısıyla sizi onlarla başbaşa bırakıyorum.

3Epkano ♫ Riverbank (2011, Hans The Reluctant Wolf Juggler)

Eksi Ekso ♫ O' God, They've Frozen

2011-11-21T23:02:00.005+02:00

Brown Shark Red Lion isimli bu yıl çıkan ikinci stüdyo albümleri yollarını alan Boston merkezli grubun bu şarkısını bloga eklemeyi ilk albümlerinin çıktığı yıldan beri istiyordum, kısmet bugüneymiş. Bu yıl konuşlanan ikinci albümlerinde West of Rize isimli bir şarkıları da varmış ama albümü bu gece temin ettikten sonra ikinci albümlerinden bir şarkıyı ilerleyen zamanlarda bloga mutlaka ekleyeceğimin sözünü vererek şimdilik uzaklaşıyorum.

Eksi Ekso ♫ O' God, They've Frozen (2008, I Am Your Bastard Wings)

William Basinski ♫ Untitled II

2011-11-19T02:01:00.002+02:00

Çok uzun bir aradan sonra beni sonsuzluğa götüren adam William’ın ta kendisi oldu. O sozsuzluk ki, bir giden yorulmazdı bir daha, bedeli ne kadar acı olsa da, esasında dengesi budur; acılanırsın, kabuk değiştirirsin, sonsuzluğa gidersin, gelirsin, acı çekersin, çok uzun bekler, uzunçalarsın, bir daha gidersin… Ama bil ki acı senin kayığın; gözlerini kapadığında girdabın içinde döne döne, yana yana yükselirsin…

…Sonra gözkapakları yavaşça düştüler ve o, yere yıkılacak gibi sallandı…
…Sonra gözkapakları yavaşça düştüler ve o, yere yıkılacak gibi sallandı…
…Sonra gözkapakları yavaşça düştüler ve o, yere yıkılacak gibi sallandı…

William Basinski ♫ Untitled II (2003, Melancholia)

Son olarak El Camino Real isimli başyapıtını da bulup buluşturun...

Ben Deli Değilim!

2011-11-17T22:57:00.005+02:00

Beyoğlu’na bir önceki uğrayışımda içimden kaçtı, bugün Mephisto’ya da uğradım. Akatalpa’nın bu ayki sayısında şiirim yayımlanmıştı. Enis Batur’a ithaf ettiğim şiiri burada da paylaşabilirim. Sanırım bugün beş kilometreden fazla yürüyüp yüzün üstünde fotoğraf çektim.

Gövde’ m

.Enis Batur’a.

Sen bana deli diyorsun ya
Aklıma kuyunun taşları düşüyordu hep

Deliysem
Giydirilmişsem
Erginleşmiş cinler görüyor
İnkâr yoluyla inandırıyorsam
Sarkaç kopuyor, terlikler dağılıyorsa
Sözcüleri de karışıyor
El yazısından bir imge de
Et istiyorsa, senden hücre,
İçeri taşıyorsam eklemleri
Ben deli ya aşk akıllısıysam
Geçiyorsa içimden
Ölü atları atlıkarınca sanan çocuksuzlar
Ölü atları kemiren karıncalara bakıp
Dağların içinden atlar,
Atların içinden ölüler hâlâ

Ben deliysem
Ya giydirilmişsem
Kime ne kadar âşık olursam olayım
Gaspard Ulliel ile sevişmeyi yeğlerim
Diyen sesin arkamdan geliyorsa
Jack, Luck, Gaspard olamamışsam
Yüzümde sinek ısırığı
Gamzesiz gövde´m gerdekte
Yo! gövde´m
Gerçekte maruz kalmışsa

-Ayna da doğrular-
Ayna doğrular

Beni de aynalar doğrular mı?
Doğurur mu hiç sil baştan?

Akatalpa, Kasım, sayı: 143...

Elegi ♫ Despotiets Vesen

2011-11-16T14:07:00.005+02:00

Elegi Oslo’da şekillenen dark ambient üzerine kafa yormuş Erik Skodvin ve klasik müzik eğitimi almış ses mühendisi müzisyen Tommy Jansen birlikteliği. 2007 tarihli ilk albümleri Sistereis’ten sonra 2009’da Verde isimli ikinci albümlerini yayımlayan grup; Dark-core, Mod-classical, Ambient, Dark-ambient, Piano, Minimal, Minimal-ambient, Experimental gibi zaten birbiriyle çoğuzaman etkileşim halinde olan bu türleri başarıyla harmanlıyor. Belli belirsiz cızırtıları, kendinden emin piano vuruşları, özenli David Lynch vari işçiliğiyle okyanusun karanlık derinliklerinde batıkları keşfetme ve bu batıklarda gezinen hayaletleri yakalama arzusunun dışavurumu olan Sistereis Tommy Jensen’in yaptığı dalışlar sırasındaki ses kayıtlarını da bünyesinde barındırıyor.

Ambient müzik ile ilgili olanlar, dahası ilgili olup herhangi bir ambient albümün kapısını nasıl aralayacağını bilenler için denemeye değer başarılı albümün açılış eseriyle sizi başbaşa bırakıyorum.

Elegi ♫ Despotiets Vesen (2007, Sistereis)

Mugison ♫ I Want You

2011-11-16T00:00:00.001+02:00

Bloga rehavetten bir şeyler ekleyemediğim için üzgün müyüm, bilmiyorum. Şu sıralar dark ambient, visual albümler toplama uğraşısındayım, güzel albümler edindim ama birçoğunun youtube’da esamesi okunmuyor. Bir şeyler ayarlamaya çalışacağım hemen yarın. 76 doğumlu İzlanda’da ikame eden yedi albüm sahibi tek kişilik ama çok sesli projenin sahibi Mugison’un bu güzel şarkısıyla en azından meydanı boş bırakmayalım.

Mugison ♫ I Want You (2005, Mugimama! Is This Monkey Music?)

Epic45 ♫ For Painters Of Scenery

2011-10-22T23:37:00.000+03:00

Bir anda aklıma çalınan ve tekrar tekrar dinleme isteği uyandıran, ne var ki piyasaya videosunun eklenmesi yılları bulan ama her şeye rağmen benim de bu blogda paylaşmaktan duyacağım memnuniyet yanında hüzünlü bir şey bu. Şarkının gerçekten bir bitişi var ve başlangıcı var, aynı yere isabet ediyor hemen hemen. Giderken de, dönerken de vuruluyorsunuz.

İki gündür Limbo oynuyorum, tam da dilmin ucunda birikenleri tozlayan bir şey bu. Limbo’dan ve onun öyküsünden habersiz rüyasında arafta kalan bir kadının ablasını umutsuz arayışını konu alan bir şeyler yazarken bu oyunu rast gelmek çok fena hırpaladı beni. Siyah beyaz grafiklere sahip, topu topu yetmiş mb bu küçük harika oyun korku gerilim filmi tutkunları için de bulunmaz bir nimet.

Işıkları kapatıp kulaklıkla son sesi açıp koşmak, koşmak, ölmek, koşmak, zıplamak, çıkmak, zamanla yarışmak, ölmek, sıkışmak, boğulmak, kapana yakalanmak, düşmek, kemikleri kırmak, ölmek, yürümek, yağmur, sinekler, bataklıklar, ilkel aletler… Sonra Rafael Anton müzikleriyle kaos dolu oyuna ayrıca ürkütücülük katmak paha biçilemez. Bir deneyin her ikisini de.

Epic45 ♫ For Painters Of Scenery (Reckless Engineers, 2002)

Halves & Growing and Glow

2011-10-16T23:59:00.003+03:00

Elektrik Gitar, Bas, Davul Kiti, Piyano, Glockenspiel, Synth, Loop Örnekleyicileri, Akordeon, Klarnet, Flugelhorn, Trombon ve çeşitli efektlerle süsledikleri melodileri oldukça doyurucu. Dublin merkezli grup; Haunt Me When I'm Drowsy isimli ep’lerinden sonra ilk albümleri It Goes, It Goes (Forever & Ever)’i geçtiğimiz yıl çıkardılar. Çok iyiler; yer yer ambient, az biraz shoegazer dolaylarında gezinen güzel bir post rock grubu. Bu şarkılarına özellikle bayıldım. Uzun zamandır kapalı olan postrocking radyosu nihayet açıldı; işte geçen gün dinlerken radyoyu, bu şarkılarıyla tanıştım ve hemen ep ve albümlerini temin edip dinlemeye başladım. Oh.

Halves & Growing and Glow

My Brightest Daimond & Workhorse

2011-10-06T00:29:00.002+03:00

…Döşekte uzanır kalır ve saatleri sayarım; etrafta, kendimi mahvetmeye çağıran aletler, nesneler. çivi fısıldıyor bana: kalbini del, çıkacak azıcık kan seni ürkütmemeli. bıçak laf dokunduruyor: ağzım şaşmazdır: bir saniyede vereceğin kararla sefaleti de utancı da alt edersin. Pencere, sessizliğin içinde gıcırdayarak tek başına açılıyor: yoksullarla sitenin tepelerini paylaşıyorsun; atlasana, açılmamın değerini bil: göz açıp kapayıncaya kadar, kaldırım taşının üzerinde, hayatın anlamı ve anlamsızlığıyla beraber pestilin çıkacak.

Bir ip ideal boynu bulmuş gibi, yalvarıcı bir gücün tonuna bürünerek dolanıyor: seni daima bekledim; senin korkularına, yılgınlıklarına ve hıçkırıklarına şahit oldum; buruşmuş örtülerini, kudurmuşluğunla ısırdığın yastığı gördüm; tanrılara taltif ettiğin sövgüleri işittim. Merhametli olduğumdan senin için üzülüyorum ve sana hizmetimi sunuyorum. Zira şüphelerine bir cevap ve ümitsizliklerinden bir kaçış bulmaya burun büken herkes gibi, sen de kendini asmak için doğmuşsun... (Cioran, Çürümenin Kitabı, Metis, sayfa: 138)

'Bir insan bir diğerine tekrar tekrar nasıl âşık olur?'un cevabını veriyor handiyse. Öpüp öpüp koklamak istiyorum. Kudra. Hüzünlü elbette.

My Brightest Daimond & Workhorse (2006, Bring me the Workhorse)

My Education & Sunrise

2011-10-05T16:22:00.000+03:00

My Education, Bad Vibrations isimli, 2008 tarihli albümünden bir şarkıyı daha önce blogda paylaşmıştım, bu şarkısı da 2010 tarihli şarkı ile aynı ada sahip albümlerinden. Keman, bas, davul ve iki gitardan oluşan post rock grubu, Teksas, Austin’de ikame ediyor. Grup sinematik ve psychedelic komposizyonların peşinde olmakla birlikte drone ile de içli dışlılar.

My Education & Sunrise

The Gaslamp Killer & Gonjasufi ♫ Kobwebs

2011-10-05T16:03:00.002+03:00

Asıl adı William Benjamin Bensussen olan Los Angeles doğumlu bu yıl Rock’n Coke’da sahne alan dj, kökeni Tekirdağ’a kadar gidiyor. Bu yüzden olamalı ki, elektronik bağlama dışında böyle eskilerden Ersen, Orhan Gencebay, Selda Bağcan eserlerini mixlerinde kullanıyor.

Ben böyle All Killer isimli albümünü playliste atıp dinliyordum, sonra Maden Dağı isimli türkü fransızca başlıklı bir şarkının sonunda çıktı, ben bu türküyü Selda Bağcan’dan hiç dinlememiştim ki, beynimden vurulmuşa döndüm, çok lezizdi, hüzünlüydü, kaybettim kendimi. İki dakikalık Selda Bağcan yorumunu da bununla birlikte paslıyorum size. Afiyetle.

The Gaslamp Killer & Gonjasufi ♫ Kobwebs
Selda Bağcan & Maden Dağı

Chinawoman ♫ God Bless My Socially Retarded Friends

2011-09-28T02:26:00.008+03:00

Olgunlaşmak; sürdürelemeyecek olanda ısrar etmemekti. Siz de koşun yalnızlığınıza, gerçek sanıp karabasanları kovalayan sevgili uykularında çocuk ölümlerine. Ben de, artık ben değilim, yabancılaşmaktan... Tanrı'nın da kurtaramacağı ruhlardan kılınmışlar.

His dediğimiz şeylerin toplamına da his diyoruz. Her fikir kendi başına yansızdır, ancak bir fikrin üzerine koyduğumuz hisler onu fikir olmaktan çıkarıp canı acıtan bir şeye, bir silaha, bir cinayet aletine dönüştürüyor. Sanırım sonrasında maddeye karşı uyuşukluğumuz, umursamazlığımız buralarda bir yerlerde başlıyor da yine de kestiremiyoruz. Aklın kurgu ihtiyacı kalbin korku kütlesinin hacmini durmadan değiştiriyor, aradığımız o sakinlik, o benzersiz huzur, durağanlığın kıyısında bekleşen zamansızlığın dili de belki de bu yüzden böylece lâl oluyor.

Bir insanın bir insana verebileceği en değerli şey, yegâne şey yalnızlıktır da: “Kitaplardan edinilmiş bir yalnızlık değil (bizimkisi) ama gene de kitaplardan edinilmiş yalnızlık sözcükleriyle açıklanıyor.”

Neyse: “Anlatsam inanmazlar oğul, masal derler; masala inanmazlar, masalı yalnızca dinlerler, sanki hakikati bilirmiş gibi, sanki hakikatin sırrına ermiş gibi, masala inanmayan gerçeğe inanır mı?” Murathan Mungan

Chinawoman ♫ God Bless My Socially Retarded Friends (2010, Show Me The Face)

(Not: Vokalimiz bayandır, buyur şaşırabilirsiniz. Ayrıca çok önce blogda paylaşmıştık ilk albümlerinden bir şarkısını, buradan ona da buyurun.)

Versa ♫ A Handful Of Dust

2011-09-24T23:24:00.008+03:00

Versa ♫ A Handful Of Dust (2010, A Handful Of Dust)

Andy öldüğünde sen on yaşındaydın, Gwyn’le seni New York Eyaleti’nde bir yaz okuluna göndermişlerdi, yani kaza olduğu zaman ikiniz de yoktunuz. Annen yedi yaşındaki Andy ile yalnızdı, hafta sonunda babanın 1949’da, ablanla sen daha bebekken aldığı, ailece gidip dumanı tüten barbekülerle, sivrisinek istilasındaki günbatımlarıyla dolu yazları geçirdiğiniz göl kıyısındaki ufak bungalova gitmeyi planlamıştı; işin tuhafı evi satıyorlardı, bu Echo Gölü’ndeki son yaz olacaktı; kışlık evinizden bir saatlik mesafedeydi ancak her yerde yeni evler mantar gibi bitmeye başlayınca o eski sessiz sakin yer olmaktan çıkmıştı; her neyse, baban işlerinin çokluğu nedeniyle gidemeyecekti ama iki büyük çocuğu evde olmadığı için nostalji duygusallığına kapılan annen Andy’yi alıp göle gitmeye karar verdi. O tarihte Andy henüz iyi yüzemiyordu, kendini geliştirmeye çalışyordu ama cin gibi bir çocuktu, öyle şirin yaramazlıklar yapardı ki, herkes onun büyüyünce komik bir şov ustası olacağını düşünürdü. Oraya gittiklerinin üçüncü günü, sabahın altısında annen henüz uyurken, Andy yanında kendisini kollayacak kimse olmadan yüzmeyi aklına koydu. Bu yedi yaşındaki serüvenci evden çıkmadan önce de acemi yazısıyla: - Sevili annecim ben gölün içineyim. Sevgiler Andy- diye kısa bir not yazıp ayaklarının ucuna basarak bungalovdan çıktı, suya atladı ve boğuldu. -Ben gölün içineyim, hâlâ.- (Paul Auster, Görünmeyen, syf: 87

The Devils Anvil ♫ Shisheler

2011-09-22T03:03:00.001+03:00

1967 tarihli Hard Rock from the Middle East isimli albümlerinden, Türkçe sözlerle ‘Lingo Lingo Şişeler’ şarkısının eşsiz, eğlenceli, defalarca dinlemesi çok keyifli şarkısı. Albüm bütünüyle oldukça keyifli olduğu için temin edilmesini bir an önce öneririm.

The Devils Anvil ♫ Shisheler

Jean- Baptist Krumpholtz ♫ Concerto No. 6 for Harp and Orchestra Op. 9 – Romanza

2011-09-22T02:56:00.002+03:00

Sky.fm Mostly Classical radyosu dinlerken keşfettiğim ve pek beğendiğim bu eser Concertos for Harp and Orchestra isimli albümden, afiyetle.

Jean- Baptist Krumpholtz ♫ Concerto No. 6 for Harp and Orchestra Op. 9 – Romanza

Saddleback ♫ Dance Card

2011-09-15T16:23:00.002+03:00

Playlistinizin karışık döndüğü zamanlarda arşivinizde birkaç şarkısıyla var olan herhangi bir grubun bir şarkıyla karşılaşmanız üç dört yılı bulabiliyor. Saddleback bunun tipik örneklerinden biri oldu benim için. Toplamda üç albümü olan grubun sadece iki şarkısıyla (her sanatçıdan birkaç şarkının yer aldığı toplama klasör içinde) arşivimde gizleniyordu. Tahminimce 2007- 2008 arası bir yerde yoğun olarak radyo kayıtları toplayıp arşive dönüştürdüğüm zamanlardan kalma. Haklarında pek bir bilgiye ulaşamadım. Last fm’de üç albüm ismine ulaşabildim ve bir albümü henüz hiç dinlenilmemiş. 2007 tarihli Night Maps isimli albümü malum yerlerde bulunabildiği için biraz biliniyor. Piyano, yaylı, davul, banjo ve altta hafifçe beliren bir nefesli çalgıdan ibaret bir cafede kahve eşliğinde mükemmel iyi gelen albümlerden.

Şöyle müzik türlerine göre dinleme odaları olan; insanların sadece çene çalmaya değil esasında müzik dinlemeye geldiği bir cafemiz olsaydı, bende şöyle güzel playlistler hazırlıyor olsaydım, çok mutlu olurdum lan galiba. Her odada bir ekran; kimden, hangi albümden, hangi şarkı çaldığı belirse falan. İşi ticarete dökmeden kendini idareedebilseydi bir şekilde ya, neyse.

Saddleback ♫ Dance Card (2007, Night Maps)

Her Melek Zalimdir

2011-09-14T03:09:00.004+03:00

Evet, her melek zalimdir...
ve belki de ben bir meleğin içinden geçiyordum...

* Ben ve Lale Müldür

...Ve demek 'Ben Lazaruz
Ölüler ülkesinden geldim
Beni Affedin.'

Beni Affedin aranızda
Gördüğüm korkunç şeyler için
Elimde menekşelerle uzaklaştığım için sizden
Beni affedin

Kudüs bakirelerine karışmak istiyorum ben
O ıslak frambuaz ülkesinde
bir oğul doğurmak ve
Sizi unutmak istiyorum.

Lale müldür, Buhurumeryem, Anemon, syf: 384

Kim olduğumu ne bilirlerdi. Şimdi
Korkunç zordu beni sevmek ve ben
Buna yalnız biri’nin gücü yeteceğini seziyordum
ama o biri istemiyordu henüz.
Rilke

Melis Danişmend ♫ Sır

2011-09-06T18:12:00.002+03:00

“Bin Doz Öfke” klibi Dream tv’de döndüğü zamanlarda klibi hep aynı yerinde yakalardım, baştan sona klibini izlemek Dream tv’de mümkün olmadı, net üzerinde de, izlemeyeceğim sanarım. Jehan Barbur dışında albümünü temin edip dinlediğim bir diğer değer olan Melis Danişmend geçen gece beni pek fena hırpaladı. Türkçe müzik dinlemenin hazzı başkadır tabi, elbette sözlerinin zihnimde döndüğü, çarptığı yalıyarların kıyısında, ucundan aşağı itiyor. En yakını kendisininde imlediği gibi, öyle dendiği için de, denmese de: The Swell Season >> Gitar ve piano... uslu, hüzünlü biraz huzursuz bir vokal.

Üzülmek için ‘çok geç’ti, uyuyalım hadi...

Melis Danişmend ♫ Sır

Itzhak Perlman ♫ Klezmer

2011-08-30T21:46:00.001+03:00

Doğuştan gelen korkularımız ne boyuttadır?
Kuluçka makinesinde kaz yumurtalarımız var... Sonrasında, bebe kuşlar üzerinden yapay bir uçan kaz geçer... Kuşlar boyunlarını kaldırıp bağırmaya başlar. Fakat yönü tersine çevirirsek görüntü şahine dönüşür ve bebe kuşların tepkisi birden değişir. Daha önce hiç şahin görmemiş olsalar bile, çömelip sinerler. Hiç bir bilgileri olmadığı halde doğuştan gelen korku hayatta kalmalarını sağlar.

Mr. Nobody isimli film; genetik kodlarını almadan doğan bir çocuğun dokuz yaşında imkansız bir seçimle başbaşa bırakılmasını ve herhangi bir seçim yapmadığında bütün ihtimallerin mümkünlüğünün kıyısında başından geçenleri anlatan öyküleden oluşur ama çok daha da fazlasını içerir. Bu harika film kadar hüznü güzel, umutlu bir şarkıdır bu da...

Itzhak Perlman ♫ Klezmer

Kristin Rule ♫ Impermanence

2011-08-23T21:16:00.001+03:00

Sakinleştir, sürükle, acıt, sustur, tut gene sürükle, sıkı sarılıp bırak-ma, ama. Git, kovala, kudur, akşam üstü hasis ruhuyla salınan, akşam üstü kahve, sigara, onun böreğiyle avunan, akşam üstü her akşam üstü artık onu mu? ötekini mi ayrırken kullanılan yargılardan azadeyim şu günlerde. Ta içimde bilmediğim bir yabancıyla içli dışlıyım. Sorular sormayan, bazen ses etmeye korkan, seslendiğinde cevap beklemeyen bir yabancı işte, ne kadar yakınsa, yakın olmanın dayanılamaz, katlanılamaz gelen acılığından ne kadar uzaksa, tatsız tuzsuz bir şey işte...

Kristin; 76, İsveç asıllı bir çellist, bütünüyle güzel; çoğu zaman sürükleyen,büyüleyici, hüznünüzü şımartan, bir yandan sakinleştiren ve her tür dinleyicinin kulak verdiğinde beğenebileceği albümün icracısıdır. Bu eseri ise 2.20 dakikadan sonra özellikle çizgisini derinleştiriyor.

Kristin Rule ♫ Impermanence (2010, The Knife that Cuts a Tear)

Evan Abeele ♫ Grief Lessons

2011-08-23T21:15:00.003+03:00

Memoryhouse’tan tanıdığımız Evan Abeele’nin bu yıl çıkan ep’sinin açılış şarkısı ‘Grief Lessons’ dehşet bir şey. Şimdi ben böyle bahsedince gaza gelmeyin hemen. Hepinize göre değildir muhtemelen. Bir açından biri bunu bana dinletse ve kim diye sorsa? kesinlikle Rafael Anton elinden çıkmıştır derdim ama diyemedim, kendimi bu eşsiz tınıların içinde yoketmeyi arzuluyorum birkaç gün.

Neden gaza gelmeyin? Eğer ambient müzik ile iletişim halinde değilseniz bu şarkıyı indirmenizi elbette tavsiye etmeyeceğim. Kalanlar içinse ep’nin teminini öneriririm. Ambient ya da işitsel müzik için Rafael’i kıstas almam ayıp kaçıyor biliyorum ama o benim can dostum, kötü dün dostum, etim, kemiğim, çoğu şeyim ve dilimin ucunda birikenleri tozlayan yegâne böceğim.

Evan Abeele ♫ Grief Lessons (2011, Lineage Ep)

Sophie Hutchings ♫ It Remains

2011-08-21T15:20:00.001+03:00

Şu aradığım şey durmadan kayboluyor, şu yağmurun incittiği bileğim durmadan kanıyor. “Yoruldum maddemden.” Garip şeyler oluyor, ismimi fısıldıyorlar, uyanıyorum uykumdan sakin sakin, etrafıma bakıyorum, diğer odaya geçiyorum, bakıyorum, sevgilim uyuyor. Bana seslenenleri bulamıyorum, göremiyorum çünkü. Sonra bir şeyleri olmaması gereken bir diğer şeylere benzetiyorum. Eşyanın tabiatından uzak, mekansız bir benzetişim, uykuda ruhumu okşayan garip bir el misali ama oldukça tehlikeli. Şimdi sığındığım o piano, keman ikilisinin arasında bir yerlerde sesimi, içimi nedensiz acıtan şeyleri bulmağa çalışıyorum. Bulsam, anlamağa çalışmayacağımı da biliyorumdur belki. Hüzünden kendimi kaybetmeyeli çok oluyor, hiçbir şey ilkin yerini tutmuyor. Bulmağa çalışırken kaybolmayı arzulamak; bütün didişmem bununla galiba.

Sophie Hutchings ♫ It Remains, (2010, Becalmed)

Susanne Sundfør ♫ Turkish Delight

2011-08-15T16:58:00.002+03:00

“Herkese kendim düştüm, düşdüm” diyorlardı, ben de kendimi hatırlatmak istiyordum onlara. Sonra unutmalarını istiyordum, onlara benziyordum giderek, oysa onlardan ne kadar nefret etmiştim, artık yorgunum. Biraz temiz hava, bir ırmak, biraz çimen, bir ağaç gölgesi uzanmak istiyorum; suyu dinlemek istiyorum, bardağı itip suyun dökülüşünü, masanın üzerinden zemine süzülüşünü izlemekten, sonra bardakları kırmaktan yoruldum. Parmakalarımda ipliklerin izi... kaldı.

Kaybedecek bir şeyi kalmayınca insan acısını dâhi bir biçime sokamıyor, izleyemiyor, nerede durduğunu, ne yapmak istediğini kavrayamıyor, geriye de bir tek şelaleler kalıyor. Süzül, süzül, düş... Sürekli bir yerlerden düştüğüm bi’ rüyanın içindeydim, böyle bir rüya mı görmüştüm, hatırlamıyorum.

Aslında herkesin kaybedeceği bir şeyi vardır fakat kaybedilenler asla bulunamazmış gibi geliyor, bütün üzüntünün, acının kaynağı tam da burası. Eşyayı, insanı bu kadar gerekli kılan nedir? Aşırılığı gerekli kılan ne? İlerlemek mi, yetinmek mi, durmak mı, beklemek mi?

Yorulmak mı? Sislerin, pusların, gizlerin arkasına saklanıp izlemek mi? Ucu eğik iki dilli çatal biçiminde bir savaş aleti vardı, kısrakların kaburgalarına batırıyordum ama sarıldığım uyku rüyaya dönmüyordu bir türlü, uyandığımda hatırlayamıyordum, çünkü rüya ve pratik yaşamımız birbirinin devamı değildi. Ben bu aradaki çizgiyi kalemle çoğaltmış, üzerinden yüzlerce dafa gitmiş, derinleştirmiştim. Şimdi kedim yanımda bir rüya daha görüyor, arka sağ bacağı ritmik hareketlerle salınıyor, göz kapakları ışık hızıyla oynaşıyor, kulakları korkunun ipliklerine bağlı titreşiyor.

Ellerimi yüzüstü bırakınca içimdeki dua, içimdeki sese dönüşmeyen dua, inandığım ahmak mucize, masallara inananlara duyduğum saygı kayıp kayboluyor bu dünyadan, geriye ben de kalmıyorum sonra.

Kendini, cümlelerinin içine saklarsan, başkaları seni o cümlelerin içinde arar; telefon etmeyi, sormayı, nasılsın demeyi akıllarına bile getirmezler, yazının yalnızlığı, yazgının yanlışlığı birazda buradan geliyor, belki de. Yeteneği yanlış insanlara, beceriksizlere verdiler.

Susanne Sundfør ♫ Turkish Delight, (2010, The Brothel)

Labirinto ♫ Huo Yao

2011-08-12T14:45:00.001+03:00

Hava birkaç gündür oldukça serin, beni aslında bu havalar mahvediyor. Kahve eşliğinde, gecenin sesizliğinde olanca huzurla; bütünüyle güzel albümleri bir bir dinliyorum. Minimal- modern klasik konseptli klasörün içi aslına bakarsak soğuk havalarda ilham veren albümlerle dolu. Enstrumantal band klasörü de öyle. İçinde yaylıların olduğu albümleri indirmeye tekrar başlamak; hevesle kitap okuduğum şu zamanlara denk geldi. İlk defa yaz mevsiminde yenilendiğimi hissettim. Yaz mevsiminden, sıcak havadan, yaz gecelerinden de o kadar nefret etmeme rağmen. Hayatımda hiç tatil yapmamış olmama rağmen.

Buna “Ağustos Sıkıntısı” derim, sıkıntı da diri tutar. Neyse, hep aynı şeyleri geceliyorum, aynı şeyleri gevelemek artık istemiyor ve rotamı şu günden sonra biraz daha değiştirmeye, gotik rüyaları, dışavurumcuların eşliğinde yazmaya koyulacağım. Bir şekilde roman yazmaya da başladım. Hayırlısı.

Geçen haftayı Labirinto eşliğinde geçirmiştim. Labirinto: Brezilya’dan altı kişiden müteşekkil eli yüzü düzgün; içinde yaylıların ağır geldiği hiçbir albümü es geçmediğimden dolayı tanıştığım gruplardan biri. İçinde yaylıların olduğu post rock grupları birbirine pek fark atamıyorlar. Labirinto daha yolun başında sayılır ama bu ilk albümleri oldukça dinlendirici. Afiyet olsun.

Labirinto ♫ Anatema, (2010)

First Aid Kit ♫ Valse

2011-08-11T04:40:00.000+03:00

“Çok şey hissediyorum senin için, ama değil bunlar senin istediğin.” *
Artık yalnız kalmak istiyorum,
- Çünkü ben anlamıyorum kimseyi,
- Ben de sizi gerçekten anlamıyorum,
artık kendimden bir başkası, tenimde yeşermeyecek, söz kalbim.
“Sevinçle kaçın kurtulun ölümlerinizle. Yalnızlıkla ben kaldım
sevindiniz işte alın koşturun. Aha size son atım.”**

Kendimden de nefret ettirmeyi başardınız, afferim devam edin, denginizi bulun.
Bizden uzak durun. Çünkü “sonsuzluk, bilmiyor-sun-uz ki, belki de
şefkatli bir şeydir, ne bileceksiniz.”***

*Birhan K. ,
** Cahit Z.,
*** Birhan K.

First Aid Kit ♫ Valse (2008, Plaits)

Jorane ♫ Le Feu

2011-08-03T13:44:00.000+03:00

Yetmiş beş doğumlu çellist, söz yazarı, yorumcu ve güzel müzisyenin bir dolu albümü var. Videodaki performansını pek beğenemedim ama mp3 kaydı oldukça güzel. Buyrun.

Bir diğer daha güzel şarkısı burada..
Jorane ♫ Le Feu (2007, Vers A Soi)

Bosques de mi Mente ♫ Nubes Apiladas en Forma de Montañas

2011-08-02T15:50:00.003+03:00

İçinde sadece albümlerin bulunduğu harici belleğimde yeterli yer kalmadığı zaman albümler silerim, artık silemeyecek duruma geldiği şu son iki yılda sadece iyilerden ve en iyilerden oluşan bir seçki kaldı elimde. Geçtiğimiz günlerde de New Age, Elektronik kısmından bayağı bir şeyler sildim.

Aslında Bosques de mi Mente’yi şöyle playliste sokup adam akıllı dinlemişliğim yoktu ama 2007’den beri albümleri durur, birçok albümü siler ama onun iki albümünü bir türlü silemezdim. Şöyle bir düşündüğümde iki defa üstte üste dinlediğim bir şarkısını hatırlayamamdan ziyade aslında pek dinlememiş olduğumu fark ettim. Aslında bunu bilinçli yapıyorumdum, çünkü arşivim benim ruh halime göre her zaman, çok sıkıldığım zor zamanlarda yeni bir şeyler çıkarıp sunabilmiştir.

Bosques de mi Mente’yi dinlememe durumu daha uzun yıllar sürecekti belki ama hayatımda nadiren olan bir şey ki sabahın yedisinde iki gram uykuyla açbiilaç uyandım, sabah serinliğinde yaptığım güzel kahvaltı boyunca klasik müzik radyosu dinledim. Sonra radyo kayıtlarının toplandığı rock- metal ağırlıklı klasörü playliste attım; Cult of Luna dinleyisim gelmişti çünkü aradan birkaç saat geçtikten sonra sabah ikinci kahvemi yudumlarken, aklımda bir dünya sorun varken, yine işsizken ve kalbimi inceler, kurcalarken, sevdiklerimi incitirken, kendimle konuşurken, susarken, dinelmiş, dinginken, yorgunken, huzursuz bir huzurla içime eğilip çöllere düşerken bu şarkısı başladı birden ve beni pek fena çarptı. Playliste iki albümünü atıp bir süredir sadece bu şarkısını dinliyorum. Bosques de mi Mente ile tanışmak için meğerse bugün çok doğru bir günmüş. Bir de Saddleback isimli bir şeyi keşfettim onu da bugün yarın paylaşacağım. Şükür engin bir arşivim ve keşfedeceğim sıkı bir dünyam var hâla.

Bosques de mi Mente ♫ Nubes apiladas en forma de montañas (2008, Ruido Blanco)
Albümün tamamı için...

Wires Under Tension ♫ Electricity Turns Them On

2011-07-31T20:11:00.001+03:00

Theo Metz, Christopher Tignor; Bronx’un güneyinde yaşayan ikili, hiç de fena değilller. Klipleri de güzel.

Wires Under Tension ♫ Electricity Turns Them On, (2010, Light Science)

Halifax Pier ♫ The Old Constellations

2011-07-27T22:27:00.008+03:00

Halifax Pier ♫ The Old Constellations (2000, The Halifax Pier)

Bir adım attım.

Önce şirketteki işimi bıraktım. Sabah eşim, 'ayol yine geç kalacaksın, hadi uyan artık' diye dürtüklerken 'evet' dedim kendi kendime, 'uyanmalıyım.' Uyandım ve, 'artık işe gitmeyeceğim' dedim. Eşim, sıradan bir saçmalığım olarak gördü bunu. Uyandığımdan emin olunca mutfağa gitti. Kalkıp elimi yüzümü yıkadım. Kahvaltı masasına oturdum. Bugün, ömrümün miladı olacaktı. Eşim söylenerek çıktı.
Kapı çaldı. Açtım, kapıcı. Gazeteleri uzattı. 'Hasan efendi bayii ile konuş, aboneliğimizi kessin. Artık gazete istemiyoruz' dedim. Gazeteleri götürüp mutfaktaki çöp sepetine attım. Bundan böyle gazete okumayacağım. Onları da bıraktım. Dişlerimi fırçalamak üzere banyoya gittim. Sakallarım uzamıştı. 'Hayır' dedim, 'traş da olmayacağım, onu da terkediyorum. 'Sehpadaki televizyon kumandasına uzandım. 'Hayır' dedim, 'televizyon da yok. Onu da bırakıyorum.
Kapadım telefonu. Fişini çektim. Cep telefonumu kapattım. Çöp kutusuna attım. Döndüm odamdaki komidini açtım. Cüzdanımı çıkardım. Üç kredi kartı. Nüfus cüzdanı. Sekiz tane mağaza kartı. Vesikalık fotoğraflar. Vergi numarası kartı. Hastanelere kayıt numarası kartı. Telefon defteri. İki telefon kartı. Kimlik kartı dışında ne varsa attım. Bu muskalardan kurtulmalıydım. Attıkça hafiflediğimi hissediyorum. Bir bağı daha kopuyor. Bir bağ daha bir bağ daha... ne çok bağım var. Komidinin alt çekmecesinde tapu senetleri. Sözleşmeler. Vekaletnameler. Yüzlerce evrak. Tümünü attım. Büyük bir ses duydum. Büyük bir taş suya düşmüş gibi. Boş bir ses. Boşaltan bir ses. Gardrobun bir bölmesi çantalarıma ait. Onları da attım. Attıkça çoğalıyorlar sanki. Evim evrak, kart, çanta ve not doluydu. Ne çok şeyim vardı. Onlarsız, biri olmaksızın bile yaşayamayacağımı düşünüyordum. Bu düşünceye de veda ederek evden çıktım.

Arabanın anahtarını karşıdaki çocuk parkının baktığı vadiye doğru fırlattım. Yürüdüm. Tuhaf bir şey...Terkettiğim her şey önce bir korku ve kaygı veriyor, ardından beni hafifletiyordu. Yorulana değin yürüdüm. Gara yaklaşmıştım. Acıkmıştım. Simit aldım. Bugün bir yolcu olduğumu ilk kez hissediyordum. Uzak bir kente bilet aldım. Trene iki saat vardı. Bekleme salonuna geçtim.

Gözüme ilk ilişen boş banka oturdum.
Trenlerin geliş kalkış ve tehir saatlerini bildiren dev bir digital pano var. Öğrenciliğimizde yoktu. İki de bir gidip bilet satan adamın sinirlerini zorlardık. Afederseniz mavi tren kaçta kalkıyor? Adamcağız binlerce kez söylüyordur bunu. Tehirli efendim. Kaç saat? Belli değil efendim. Fazla münasebetsizse, tehir nedeni nedir? Ananın hörekesidir. Teknik bir arıza efendim, çözülünce anons edilecek zaten.

Bir anons düşüyor salona. Boğaziçi ekspresi az sonra istasyonumuzda olacaktır. İstanbul'a gidecek olan yolcuların...Gerisini duymuyorum. Bir hareketlenme oluyor. Uyuklayanlar toparlanıyor. Çantası poşeti valizi olanlar toparlıyor. Çocukların hırkası yeleği giydiriliyor. Yeni bir durağa uğramak üzere ayaklanıyoruz. Tren yanaşınca bir telaş, bir koşuşturmaca. Yerimi bulup oturuyorum. Hiçbir şeyim yok yanımda. Bir cüzdanım bir kartım ve yetecek kadar param. Nereye gidiyorum? Bilmiyorum.
Sadece bir yolcuyum, yolum nereye gidecekse, bineğim nereye götürecekse oraya gideceğim. Tren kalkıyor, uğurlayanlar el sallıyor, şairi hatırlıyorum, 'tıpkı el sallayanlar gibi gittikten sonra trenler/ve bilek söner yeni ağırlığından gözyaşlarının' diyor. Onun gırtlağına bir bıçak gibi sevgilisi dalıyordu, benim şimdi kanım donmuş. Donmuş kanım attığım her bağla birlikte çözülüyor. Tren ilerledikçe, şeyler flulaşıyor. Onlardan nasibim bu kadar demek ki. Onlar beni bilmiyorlar. Bana bakmıyorlar. Ben onları kalbime almışım, onları bırakıyorum. Onları bıraktıkça kendim kalıyorum. Beni çok artırmış olmalılar. Şimdi azalıyorum. Gittikçe yol uzuyor, şeyler gözden yitiyor, onlar bir varmış bir yokmuş şimdi. Gözlerime değip geçiyor değmeyip delip geçiyor. Onlar olmaksızın nasıl hafifliyorum. Onlar beni çok ağırlaştırıyorlar. Yüreğime bakıyorum: Ne kadar ağır. Ne çok şey var içinde. Onları birer birer atıyorum pencereden. Atılınca buharlaşıyorlar. Onlar yok gibi varlar. Varla yok arası. İçime yerleşince var oluyorlar. İçimin izbelerinde ne kadar korku, kuşku, kaygı ve tutku varsa atıyorum. Onları birer birer atıyorum. Onları attıkça şeylerim azalıyor. Ne çok eşyam var. Çantalarımı, valizlerimi, torbalarımı, poşetlerimi atıyorum. Klasörlerimi, dosyalarımı atıyorum. Telefonlarımı kimliklerimi atıyorum. Ayakkabılarımı giysilerimi onlarca yüzlerce gömleğimi çorabımı atıyorum. Ne çok giysim var. Ne çok kimliğim var. Ne çok kişiyim ben? Ne kadar çokum? Ne kadar artmışım. Onları birer birer atıyorum. Onlardan tümüyle kurtulmalıyım. Kooperatif üyeliklerimden, tapu senetlerimden, bonolardan, çeklerden, banka hesaplarından kurtulmalıyım. Üyeliklerim ne kadar çok. Ticaret odası, kangal ve köylerini yaşatma derneği, ekonomik ve sosyal araştırmalar vakfı, elektrik su telefon digitürk abonelikleri, işveren sendikası, kütüphane, mülkiyeliler birliği...aman Allahım onlarca üyeliğim var. Bu iyelikleri bırakmalıyım. Onları terkediyorum. Oralarda tanıdıklarımı bırakıyorum. Ne çok kartvizit var. Binlerce kartvizit var çekmecemde. Onları atıyorum. Onları attıkça içimde bir yer boşalıyor. Onları atmam lazım. Orayı boşaltmam, arındırman gerek. Orayı hazırlamalıyım. Kendimi azaltmalıyım. Sadece kendim kalmalıyım. Kendim olmak üzere gidiyorum. Tren bir istasyonda duruyor.

Bir adım daha atıyorum. Bu ikinci durağım. Burada inince kuş gibi hafiflediğimi görüyorum. Şimdi kendime daha yakınım. Kendime bakıyorum, daha berrak görünüyorum. İçime bakıyorum, gideceğim yeri tutkuyla seviyor. O sevgiden kurtulmalıyım. Onu söküyorum. Tırnaklarımla onu kazıyorum. Canım çok yanıyor. Onu bırakmak istemiyor içim. İçimi kazıyorum, o tutkuyu terketmeliyim. Onu kazırken içim kanıyor. Kanıma bakıyorum ne kadar çok şey var. Kanımı akıtmalıyım. Akıtıyorum. Aktıkça rahatlıyorum.

İçimde gideceğim menzile ilişkin ne varsa akıyor. Aktıkça içim hafifliyor.Tren kalkıyor biniyorum.Yeni bir durağa kadar içimi boşaltmalıyım. Tren giderken, pencereden bakınca, zamanın nesneleri eskiterek aktığını görüyorum. Zamanın içine bakıyorum. Onda bir taş görüyorum. Taşın kalbine bakıyorum. Ondan fışkıran bir ırmak görüyorum. O ırmağı izliyorum beni toprağa ulaştırıyor. Toprağın içine giriyorum. Orda bir ağaç görüyorum. Ağacın dallarını izleyerek çıkıyorum. Hava denizine dalıyorum. O denizde bir ada buluyorum. O adaya çıkıyorum. Orda üzerimdeki ekleri atıyorum. Hiç iyeliğim kalmıyor. Eklerimi attıkça köküm beliriyor. Köküm toprakta, toprağın derinliklerinde. Bir kayaya rast gelmiş onu delmiş köklerim, kılcal uçlarım taşı kolayca yarıp geçmiş, onu toprağa dönüştürmüş. Büyük bir haşyetle taş yarılmış göğsünden. Ona bakınca kendimi görüyorum.Taştan daha katıyım göğsümü yarmalıyım. Göğsümü yarmalıyım içimdeki ırmağı özgür bırakmalıyım. İçimi açıyorum ışığa. Işık eritiyor taşımı. Yarılıyorum. Eriyorum içim kalmıyor. Ben çekiliyorum aradan, onu özgürleştiriyorum.

Tren yeni bir durağa geliyor. Bir adım daha atıyorum. Terkedecek bir şeyim kalmadı diyorum kendi kendime.İyi bak diyor bir ses bir engelin var. Bakıyorum hiçbir şeyim kalmamış.Ona dikkatle bak diyor bir ses o bir engele dönüştü. Bir şeyim kalmadı terkettim iyeliklerimi eklerimi.Hayır diyor ses ona bir kez daha bak. Ona hiçbir şeyim olmaksızın bakıyorum onu nasıl göremem?Onu göremiyorsun çünkü şeyleri terk sende bizzat bir engel haline geldi.

Terk? Evet terk.

Onu da terketmelisin. Bırakıyorum onu, onu da terkediyorum.

İçimde dışımda hiçbir fazlalık kalmıyor. Onu bırakınca sadece kendim kalıyorum.

Sadece özüm.

Şimdi özden ibaretim.

Sadık Yaksızuçanlar, Ayan Beyan,
Öykü, Sel Yayıncılık, Sayfa: 84/ 91

The Mountaineering Club Orchestra ♫ The Inland Ice: Part I

2011-07-26T01:17:00.002+03:00

“Çingiz Han'ın hatunları... Eski Türk kağanlıklarında akınların çok uzun sürmesi nedeniyle hatunlar da kağan ile birlikte gidiyordu. Çingiz Han'ın hatunlarının ayrı otağlı arabalar içinde akına gittiklerini biliyoruz. Onlar savaşta bile beraberdiler. Biz uygarca, hiç nedeni yokken apansız ayrılıyoruz.” (Lale Müldür)

Kafka kendini aşağılık mı bulurdu da, hiçbir kadını kendine layık görmezdi. Bu yüzden mi acaba sırf bu yüzden mi sadece mektuplaşarak, araya mesafe koyarak yıllara yayılan ilişkilerini sonuçsuz bıraktı. Acaba sadece yalnız kalabilmek ve üretebilmek için mi? Yoksa hayatında bir kadının olmasının gerekliliğinden ve onun onulmaz eksikliğini hissettiğinden ötürü mü? bir kadını kendinden uzakta sadece mektupları, kelimeleriyle kendine bağlayabileceğini mi düşündü.

“Bir Heimat hali olabilir; Her yerden durmadan taşınan, aidiyet duygusunu hepten yitiren şair bir tek yazısının içine oturmayı başarabildiği için ilişkilerini de yazışarak ayakta tutabilir.” (Enis Batur)
Günümüzde internet üzerinde bu tür bir ilişki biçimine “Uzaklık Çarpması” denir. İnsan eskimeye, tüketmeye, tükenmeye mahkumdur, boşuna üzmeyin, ne hissediyorsanız üstüne gidin ve doyasıya yaşayın dostlar. Yeter ki diri hissedin.

The Mountaineering Club Orchestra ♫ The Inland Ice: Part I - The Ascent, 2011, A Start On Such A Night Is Full Of Promise

Phoria ♫ Bones

2011-07-25T22:05:00.001+03:00

Nihayet bir haftadır albüm indirmeye, okumaya ve film izlemeye başladım; hiçbir şeyin düzeldiği yok, ertelemekle de üstesinden gelinmiyor. “Kalbim ısınıyor” demişti de tehlikeli bulmuştu bunu öykümüzün kahramanı, Güney Kore filmlerinden fırlamışcasına... Bense içmeye devam ediyor, düşünüyor ve yazıyorum sürekli. Antony and the Johnsons’u ‘male vocal’ klasöründe gördüğümden beri içim acıyor ama ‘spiralling, hope there's someone, what can I do’ gibi şarkılarını dinliyorum, dolayısıyla da aklıma asker yolu gözleyen eşcinsel arkadaşım geliyor. Six Feet Under izlemeye tekrar başladım bu arada. Artık ne olacaksa olsun diyorum ve Sevgili Ahmet Kaya’nın o sizi anlıyan sesine yaslanıyorum sonra. Epeydir yeni bir his duyumsamamıştım, bunun keyfini çıkarıyorum şu sıralar. Yeni bir his mi? Size insan olduğunuzu da hatırlatır.

Phoria ♫ Bones, 2010, Yourself Still

2011-07-22T16:18:00.002+03:00

Microfilm ♫ The Night of J&B

Microfilm post rock dinlemeye başladığım sıralarda keşfettiğim gruplardan biriydi, youtube videosunun eklenmesi yılları bulsa da kesinlikle değinmeye değerdi. Üç albüm sahibi 2003 yılında kurulan gitarın ön planda olduğu Fransız post rock grubu Microfilm; sinemasal görüntülerden ve repliklerden yola çıkarak müziklerini çoğu zaman gerilimli bir zeminde inşa ederler. Entrikaları, yabancı işgalleri, ölüleri, kayıp insanları, doğaüstü olayları, felaketleri konu alan, sinema ve film müziği arasındaki ilişki içinde imaj ve diyaloglara aynı zamanda bilişsel bir tabaka ekleyerek yeni bir hikaye oluşturma amacı güttüklerini de söyleyebiliriz. Şarkılarını hayalgücünden beslenen simgelerle süslemeleri dahil. Elbette konserlerinde sahnede bir film izliyormuşsunuz hissini vermeyi de amaçlıyorlar. Ölmeden görürmüyüz mü lan! Yoksa...

Microfilm ♫ The Night of J&B/ Stereodrama, 2003)

Blood and Time ♫ At the Foot of the Garden

2011-07-03T22:58:00.003+03:00

Youtube videosu nihayet eklenen ve benim bloga eklemek için epeydir beklediğim mükemmel şarkılardan biridir bu. Neurosis’in iki üyesinin yer aldığı (Scoot kelly, Noah Landis) dört kişiden müteşekkil grubun pek içli vokali Scott Kelly bu şarkıyı iyice kederlendiren kişi aynı zamanda. Afiyet olsun.

Blood and Time ♫ At the Foot of the Garden

Kazuki Tomokawa ♫ Dead Drunk

2011-07-03T22:38:00.002+03:00

Savaşır ve sevişir gibi hırçınlaşarak şarkı söyleyen oldukça hisli japon folk üstadı Kazuki Tomokawa 1950 doğumlu ve “Çığlık atan filozof” olarak anılıyor. Japon şair Satoru Nozoki’nin kardeşi Kazuki; Takashi Miike ve Koji Wakamatsu gibi iki önemli yönetmenin bazı filmlerinin müziklerini yapmıştır.

Kazuki Tomokawa ♫ Dead Drunk (Blue Water, Red Water, 2008)

Mono ♫ Are You There

2011-07-03T22:35:00.001+03:00

127 Hours isimli film az önce bitti, şuramda belli belirsiz, arafta kalmış bir sıkıntı zuhur etti. Şükür ile nankörlük; sükut ile ikrar arasında bocalayan güneşli bir günde karamsar gece soluyan bir omurgasızlık; bir haddini bilmezlik peyda oldu. Çok şey istemiyorum diyerek kendine ninniler söyleyen ama uyuduğunda kalkmak bilmeyen, amaç değil araç görenler gibiyiz hepimiz bazen.

Mono’nun bu eseri özellikle kulaklıkla dinlenildiğinde bir yüreğin içinde ne kadar belli belirsiz his varsa ona eşlik ediyor. Soru sormuyor, cevap vermiyor. Kocaman bir beklemek ve durmak şarkısı. İki kişilik bir şarkı da değil ve soğuk, kapalı bir kış gününde iskelede denizi seyretmeye benziyor. Tam orada zamanın, düşüncenin durduğu, dalgaların kayalarda gümbürdediği an’a tanıklık ediyor. Vapur gecikmiş belki hiç gelmeyecekmiş kimin umurunda!

Mono ♫ Are You There

French Teen Idol ♫ War Is Kind

2011-06-22T20:46:00.004+03:00

Evim güneş görmüyor pek ama çok karanlık değil, serindir, kışın da sıcacık. Şimdi pencereden giren yel ensemi yalıyor, French Teen İdol War is Kind dinliyor ve kahvemi yudumluyorum. Albümlerinin geneline baktığımda Rafael Anton İrisarri’nin yaptığını Andrea di Carlo’nunda başarabildiğini görüyorum ve bu beni inanılmaz mutlu ediyor, başucuma koyacağım bir kitap, gölgesinde serinceleyeceğim koca bir çınar gibi. Hışırtılar, kırılgan piano mırıltaları, belli belirsiz bir vokal ama nasıl bir ruh haliyse mükemmel bir uyum içinde hepsi. Varoluşunuzu sorgulatan; zihninizde sisler, puslar, bacalar, çocuklar, silahlar... İçinde aşk yok, mutlu değil mesela ama size sarılmasına izin verdiğinizde ya da siz o daha az renkli çemberinin içinden geçebildiğinizde sizi has hayallere, rüyalara, düşüncelere boğacak kadar da güçlü bir müzik. Ama ne geçmişe, ne geleceğe dair bir şeyler mırıldanıyor sanki arada bir yerlerde zamanın, seyrin yavaşladığı, duyargalarınızın titreştiği, detayların kendini gösterdiği bir ummana işaret ediyor. Ambient belkisi görsel müzik serin havalar içindir, tok karna almayın.

French Teen Idol ♫ War Is Kind

Hungry Ghosts ♫ Nothing Has to Happen

2011-06-12T14:42:00.009+03:00

Enkidû: Bir barbar’ın kendine dost bellediği rüya.

“Sıfıra bastım” yuvarlak, korkunç ağızlı bir kuyunun içine düşmek gibi bir şey bu. Parçaları bir araya getirebilmekle meşhur sezgilerim sonun çok korkunç olacağını fısıldıyor. Kıyasıya huzursuz çift sayıları sayıklayıp tek bildiğini okuyor, cinayet işliyor, manşetler; “Bu nasıl bir ama, öyle” diye bağırıyor. AMA... Hiçbir mutluluk az değil. İhtimallerden başı dönenlerin dünyası başına yıkılır ve bir barbar; bir kadına ihtiyacı olduğunda şarabına meze yapar onu, küstah ve acınası ama öyle.

“Göğsümde bir sıkıntılı kuş; içimde göz gözü görmüyor. Çaldım kapımı, anahtarlarım içeride.” / Enis Batur, Koma Provaları.

Hungry Ghosts ♫ Nothing Has to Happen (Alone Alone, 2000)

Daha fazlası için...

[The] Slowest Runner [In All The World] ♫ Zoë Machete Control

2011-05-31T11:24:00.006+03:00

Daha önceden birkaç kelimeyle blogda onlarla tanışmaktan ne kadar memnun olduğumdan bahsetmiştim, bir blog için aradan epey zaman geçti. Bugün handiyse haziranın biri ve sabah işe giderken inatla yazı getiren kadınlarla; üşüyen kadınlar arasında bir ileri iki geri kararsız kalıyorum, çorapsız dolaşabilen kadınlar görüyorum, oysa ben çorapsız rahatsız, arızalı hissediyorum. Sabahları, işe giderken yaklaşık on beş dakika süren yürüyüşlerimde hep aynı yüzler, yalnız o bankta her daim ağlayan, efkârla sigara içmeye çalışan küçük kızın yerinde dişi bir tekir oturuyor her sabah aynı saatte, kediler de sokaklarını, alışkanlıklarını koruyor, sürülüyor. Fark ediyorum ki artık daha az müzik dinleyip daha çok tv seyrediyorum, daha az okuyorum, daha az izliyorum ve daha az renk; neredeyse hiç düşünmüyorum ya da hep aynı şeyleri düşünüyorum, inanın artık ayrımını yapamıyorum. Aldığım bütün radikal kararların önünde, engelim ben. Uzun zamandır rüyalarımı hatırlayamıyordum ama dün gece her zamanki gibi uyumadan önce cep telefonundan oyun oynayıp gözkapaklarımın düşmesini beklemedim, tavana baktım, baktım, baktım, uyudum. Bir kâbus gördüm sonra, çok uzundu, alevler, kocaman alevler, arasından kurtardığım kızım, yitirdiğim ailem… Buna değmiyordu, bu kurtarışa değmiyordu, canım yanıyordu, uyandığımda hayatımın en uzun özrünü diledim, en uzun tövbesini ettim hayatımın, korkumdan ağzımı aralayamayan bıçağı döşüme salladım, ne iyi ettim! Ne diri hissettim, ben yaşıyordum hâlâ, yaşıyordum, yaşıyorum.

[The] Slowest Runner [In All The World] ♫ Zoë Machete Control

Voice of the Seven Woods ♫ Sand and Flames

2011-05-22T16:23:00.002+03:00

Blogu açtığımdan bu yana videosu bulunmayan hatta youtube’da ismi dâhi geçmeyen sanatçı veya grupların şarkılarını paylaşmaya artık başlıyorum, keza artık youtube istediğim şarkıların videoları ekleniyor.

Blog; sevdiğimiz, saydığımız bir grubun, sanatçının yeni çıkan albümünden şarkılar paylaşmaya yönelik değil, tamamen benim sevdiğim şarkıların paylaşılmasına uyarlıdır. Ne dinliyorsam, ne kadar çok dinliyorsam, bloga aktarmakla yükümlüyüm sadece. Bir kez daha altını çiziyorum.

Voice of the Seven Woods; İngiliz müzisyen gitarist Rick Tomlinson’un sahne adı. 2007 tarihli Same albümü ise bütünüyle çok güzel olan albümlerden biri. Hemen teminini öneririm. Sanatçının bir dolu ep’si olmasına rağmen tek stüdyo albümü var, ama var.

Voice of the Seven Woods ♫ Sand and Flames
Voice of the Seven Woods ♫ Return From Byzantium

The Durutti Column ♫ Never Known

2011-05-17T22:33:00.002+03:00

Bazı şarkılar bazı kimselerde benzer hisler uyandırıyor olmalı, bu şarkının verdiği hissi özellikle; Porcupine Tree’nin Half Light isimli şarkısında duyumsamıştım. Doğrusu başta progresif rock gruplarının sonrasında indie, deneysel rock yapan grupların bütün diskografilerinin aksine sadece birkaç şarkılarında shoegazer veya post rock kıyılarında gezinmesiyle ortaya çıkan şahane şarkıları var ve bu gruplar, sanatçılar uçlarda gezindikleri sırada sanki bütün enerjilerini, birikimlerini bu birkaç şarkıda toplayıp aksak bir gecede bir şarap şisesinin içine sığdırabilmişlerdir. Biliyorum ne demek istedediğimi ifade edemedim ama siz şarkıyı dinleyin, belki kayıp gidersiniz bu yüzden. Bu şarkıyı bende bir gece bir badireden aparttım, bu gece uzaylıyız diye.

The Durutti Column ♫ Never Known (LC, 1998)

Povarovo ♫ J.S. Bach

2011-05-14T21:20:00.003+03:00

İki altta "artık döneyim, lütfen" serzenişime yanağını yaslayan kadın 93'te yüz yaşında ölen benim ancak yüzünü geçtiğimiz günlerde hatırladığım, sessiz sinema döneminin unutulmazı Lillian Gish... Çok fena...

Burayı ihmal ederek kendimi ihmal ettiğimi de biliyordum. Bir sorun bitiyor, bir diğeri başlıyor, tekrar tekrar ve tekrar öğrendiğim gibi ertelemek ne kadar kötü, yakıcı ve tembelleştirici bir daha anlıyorum. Kısıtlı internet en büyük düşmanımmış. Günde en az bir film, beş albüm indiren eski ve yeni ben'e tek düşman.

Artık iş buldum, fena değil. Hatta üçüncü ayım dolmak üzere. Şimdi de bir ev bulmam gerekiyor. Hazır bir eve yerleşmeyi düşünüyorum ama ev arkadaşı bulmak daha büyük bir sorun. Hazır ev buluyorum düzgün adam bulamıyorum. En azından benzer kafada okumuş, izlemiş, dinlemiş, düşünmüş, eleştirebilmiş bir insan olsaymış, bu insan. Ne ise...

Povarovo: Experimental/ jazz/ instrumental/ ambient harmanı Rusya’dan bir garip grup. Az aşağıda dilinizi değdireceğiniz linkte albümlerini ücretsiz paylaşıyorlar. J.S. Bach ise albümden zihnime işleyeni. Tok karınla almayın.

Povarovo ♫ J.S. Bach

Saltuk Erginer ♫ Hüzün

2011-05-14T21:14:00.002+03:00

"Ben bugün babamın ölüsüne vuruldum” dedim
“Orgazm parmağımı yavaş kemir, ben anneyim, çorbaya parmaklarımı ekledim” dedi annem.

Bu, Saltuk Erginer, bu ve Sol Şeritte şarkısı nedense bana Müslüm Gürses dinliyormuşum hazzı, hissi veriyor. Ah birbilebilse... Saltuk Erginer; fazla tanınmasa da bilenlerin severek dinledikleri bir isim. Albümde Bugün, Neyzen T., Saatler, Sol Şeritte gibi güzel şarkıları var, videolarını aratıp dinlemenizi öneririm. Kendisi Açık Radyo’da program yapmasının dışında Beyoğlu’nda sahne alıyor ara ara, ki en kısa zamanda bende gidip dinlemek isterim.

Sisifos Hikayeleri isimli albümünden sözleri elbette Neyzen Tevfik’e ait şarkısının sözlerini bilen biliyor, koy götüne rahvan gitsin dedeciğim.

Ben, bu dünyanın devr-i devranını izzet-i nefsini sikiyim,
Yansın, bu ibneler, su veren itfayenin hortumunu sikiyim,
Ben delimiyim mecnun gibi, bir am için çöllere düşeyim,
Verirse verir, vermezse leyla’yı da sikiyim...

Saltuk Erginer ♫ Hüzün

Çok uzattım, biliyorum!

2011-05-05T21:40:00.005+03:00

Artık döneyim, lütfen.

Brendan Perry ♫ İnferno

2011-03-20T17:49:00.003+02:00

Mekanik bir masal ila ehlileştirilmiş bir kabus arasında gidip geliyorum, bir ileri iki geri... Artık üremek, üretmek istiyorum, elimi çıbığımdan çekerek... Ortalardan sıkıldım, uçlara, kıyılara vuracağım. Demirden ürken bir hayal korkutmayacağım.

Her yıl verdiğim sözü bu kış tutuyorum, her soğuk, sisli, paslı, puslu günün keyfini çıkarmağa çalışıyorum, yürüyorum, konuşmağa çalışıyorum kendimle. Kendimle kalmayı çok özlemişim. Üşümeyi çok özlemişim.

Enis Batur günleri başlıyor, yaklaşık on kitabını sağolsun temin ettim, verdiği ilhamla Gövde’m’in eksik parçalarını bulacağım.

Brendan Perry ♫ İnferno (Ark, 2010)
Şu yorumunu da mutlaka dinleyin.

Dot Allison ♫ Cry

2011-03-07T21:28:00.001+02:00

69 doğumlu, İskoç’lu söz yazarı, vokal; dört albüm bir akustik derleme sahibi, güzel sesli hüzünlü...

Dot Allison ♫ Cry (2009. Room 7 1/2)

Ratatosk ♫ The Dismal Science

2011-02-20T18:14:00.003+02:00

Adını İskandinav mitolojisinden alan yaptıkları müziği “miserablism" ve "minimalizm” zaminine inşa eden katmanlı gitar motifleri, piano ve vokal ile hüzünlendirmeyi; gözyaşı düşürmeyi amaçlıyor. Akustik, deneysel, sadcore/ slowcore türüyle meşgul grup Galler’den.

2010 tarihli C'est La Vie Tragique isimli güzel albümlerinden.

Ratatosk ♫ The Dismal Science

http://ratatosk.bandcamp.com/album/cest-la-vie-tragique

Ane Brun & Koop ♫ İsland Blues

2011-02-19T16:54:00.000+02:00

2006 tarihli Koop Islands isimli albümden harika eserleri.

Ane Brun & Koop ♫ İsland Blues

Denali ♫ Lose Me

2011-02-04T00:51:00.000+02:00

2000’de kurulan iki güzel albüm yapıp dağılan grubun 2002 tarihli kendi isimleriyle aynı ada sahip dinledikçe sevilen çok güzel albümlerinden. Yaklaşık iki aydır arızalı tümü müziklerimin içinde yer aldığı harici belleğin onarımının ardından birkaç gündür sürekli bu albüme dönüyorum.

Denali ♫ Lose Me
Denali ♫ Frenc Mistake
Denali ♫ Relief

De-Phazz ♫ Cut The Jazz

2011-02-04T00:38:00.002+02:00

2001 tarihli Detunized Gravity isimli albümünden çok güzel şarkıları.

De-Phazz ♫ Cut The Jazz

Kroke ♫ Usual Happiness

2011-01-24T13:24:00.004+02:00

Keman, akordiyon, kontrbas eksenli; klasik müzik eğitimli müzisyenlerin özgün düzenlemeleri, doğaçlama inşaları ve caz süslemeleriyle akustik olarak biçimlendirilmiş Polanya merkezli doksan ikide kurulan kuartet dokuz albüm sahibi. Bilenlerin zaten çok iyi tanıdığı grubun bu eseri 2003 tarihli Ten Pieces To Save The World isimli albümlerinden. Dokuz albüm sahibi oluşumun bir de Nigel Kennedy ile kolektif çalışmaları bulunmaktadır.

Kroke ♫ Usual Happiness

Bryan Ferry ♫ You Can Dance

2011-01-24T13:22:00.000+02:00

Seksenlerin romantik şarkıcısı Bryan Ferry'nin 2010'da çıkan Olympia isimli albümünden.

Bryan Ferry ♫ You Can Dance

Cocosuma ♫ Servant

2011-01-23T14:20:00.003+02:00

Hayatımda ilk defa müzikten bu kadar uzak kaldım, kendimi çıplak, savunmasız, korumasız ve ıssız hissediyorum. Bütün arşivimin yer aldığı harici belleğim halen arızalı, bilgisayara linux kurup düzelteceğim en kısa zamanda. Net üzerinden radyo dinleyemiyorum. İstanbul orijinli Radyo Voyage dinliyorum ya da Lounge fm, evdeki radyodan; en azından ses sistemi fena değil. Kitap okumuyorum üç aydır, film izlemiyorum, müzik dinlemiyorum, yazmıyorum. Çok uzun geldi bu defa. Artık bitsin istiyorum.

Paris merkezli beş albüm sahibi üçlünün bu güzel şarkısı 2004 tarihli Reindeer Show The Way isimli albümlerinden.

Cocosuma ♫ Servant

Depeche Mode ♫ Wrong

2011-01-09T20:13:00.006+02:00

"Sevdiğim şarkılar" eksenli bloguma bir Depeche Mode şarkısı eklemenin vakti çoktan geçmişti. Yeni yılın ilk şarkısı bu olsun çok istiyordum.

Depeche Mode ♫ Wrong, Sound of the Universe, 2009)

No Blues ♫ Lumen

2010-12-29T15:43:00.004+02:00

No Blues; Hollanda orijinli folk, blues ve oryantal etkileşimleri entegrasyona tabi eden ve bunu da hakkıyla yapan, özellikle Farid Farjad'a has o hüznü bana bu şarkısıyla yıllar sonra tattırabilen, gitar, ut, kontrabas, keman, piano ve blues vokal üzerine şekillenen üç albüm sahibi altı kişiden biçimlenen pek hoş bir oluşum.

Özünde gerek arabik tınılar gerekse blues doğaçlama diyaloglara ve etkileşimlere açık olduğundan oldukça deneysel ve doyurucu tatlar almak mümkün; yaptıkları müziğin ismini de "Arabicana" olarak etiketlemişler ki değmeyin gitsin.

No Blues ♫ Lumen

Cibelle ♫ Green Grass

2010-12-11T13:26:00.015+02:00

Cibelle; 78, San Paulo doğumlu, İngiltere de ikame eden, sadece 17 yaşında pop şarkıları söyleyerek müzik piyasasına giren dört albüm sahibi güzel bir kişilik. Tom waits yeniden yorumu Green Grass ile özellikle bu soğuk günlerde ensemizden sıcacık üflüyor.

Geçtiğimiz hafta İstanbul (3 aralık) Ghetto' da sahne performansını sergileyen; tiyatro eğitimi almış, perküsyon ve gitar eğitimli bu hanım ablamızın bu şahane yorumu 2007 damgalı The Shine Of Dried Electric Leaves isimli albümünden. Sınırlı bağlantım ve tümü müzik arşivimin yer aldığı taşınabilir belleğimin arızasından ötürü temin edemediğim bu yıl piyasaya çıkan albümü Las Vênus Resort Palace Hotel ile yollarını arşınlamaya devam ediyor Cibelle.

Cibelle ♫ Green Grass

Kimbra ♫ Settle Down

2010-12-02T18:33:00.005+02:00

Kimbra Johnson: Melbourne doğumlu söz yazarı, dansçı, vokalist ve sadece 90 doğumlu geleceği çok sıkı bir sanatçı. Nina Simone ruhu, Amy Winehouse kıvraklığı Bjork tınısı taşıyor. Ağırlıklı olarak konulu ve ilginç caz akorları örülü şarkıları ve tatmin edici sesini ustalıklı kullanmasıyla göz kamaştırıyor. Duygu dumanlı bir ruhun eşiğine kapatmasından öte; duygu çeşitlemelerini gerek üslubu gerekse şarkılarının düzenlemelerinde “hep bir anda” modelliyor. Sesini bir enstrüman gibi kullanabilmesi ya da çok sesliliği dışında; şarkı aranjmanlarındaki girift komposizyonları âdeta bir partoner siması ki, bize bütünüyle göz kırpıyor. “Settle Down” isimli single da adını veren şarkısı “Vows” isimli ilk albümünden.

Kimbra ♫ Settle Down

Headless Heroes ♫ Hey, Who Really Cares?

2010-11-22T23:26:00.005+02:00

Headless Heroes’e öncesinde blogda yer vermiştim ama şu sıralar albüm indirmeyip arşivimi keşfe çıkarken The Silence of Love albümünde ıskaladığım Hey, Who Really Cares? isimli güzide şarkısını hemen paylaşmak istedim.

Headless Heroes; Alela Diane, Josh Klinghoffer (Beck, Jon Brion, Red Hot Chilli Peppers), Joey Waronker (Elliott Smith), Woody Jackson, Leo Abrahams, and Gus Seyffert gibi isimlerden oluşan garip bir oluşum. Grubun vokalisti Alela Diane’nın şu şarkısını bir ara paylaşmıştık. Şimdi özellikle son 47 saniyesi ile baş döndüren, hüzünlendiren bu şarkısını dinleyelim hepimiz.

Headless Heroes ♫ Hey, Who Really Cares? (The Silence of Love, 2008)

Eğer dönersem anlatacak çok şeyim var

2010-11-16T17:37:00.002+02:00

Ama bir süre daha buralarda olamayacağım, üzgünüm... Zor zamanlar şüphesiz...

Entertainment For The Braindead ♫ Run!

2010-10-22T10:50:00.003+03:00

Entertainment For The Braindead; Alman müzisyen Julia Kotowski’nin sahne adı. Toplamda bir ep üç albüm sahibi Julia bu yıl nisan ayında Kadıköy, 6:45’te konser vermişti. Bu şarkısı 2008 tarihli Hydrophobia isimli kayda değer, huzurlu albümünden. Yine bu albümde çok güzel şarkıların yanı sıra Mi Corazon gibi enfes bir şarkısı da var ki, bir an önce teminini öneririm.

Entertainment For The Braindead ♫ Run!
Entertainment For The Braindead ♫ Run! (Das Kraftfuttermischwerk Remix)

Mich Gerber ♫ Stop Crying

2010-10-17T14:41:00.006+03:00

Mich Gerber; bassist, besteci, zengin iç dünyasına eşlik eden kuvvetli bir ritm algısı, ahenk avcısı, havsalası geniş, özellikle enstrümantal şarkılarında oryantal tınıların hakim olduğu kendine özgü özel komposizyonlar üretebilen, bizlere de fazlasıyla doyurucu melodiler bağışlayan özel bir müzisyen.

2004, Tails Of The Wind isimli albümündeki Shamal, Bora, Zephjr, Harmatan gibi sözsüz eserlerinde kontrabas'i keman gibi kullanarak davudi diye imlediğimiz bu hüzünlü tok sesi, olanca zenginliğiyle sunuyor.

Klasik formları, etnik tınlarla süsleyerek, elektronik altyapı ve konuk vokalleriyle trip hop havasında bana bir Bliss hazzı veriyor.

Mich Gerber ♫ Stop Crying
Mich Gerber ♫ Bora

Antje Duvekot ♫ Scream

2010-10-16T14:01:00.003+03:00

Antje Duvekot; 76 Heidelberg, Almanya doğumlu gitarist, vokal, söz yazarı beş albüm sahibi indie folk sanatçısı. Bu şarkımız geçtiğimiz yıl çıkan The Near Demise of the Highwire Dancer isimli albümünden.

Antje Duvekot ♫ Scream

Jenny Lewis ♫ Pretty Bird

2010-10-14T12:24:00.002+03:00

Rilo Kiley solisti Jenny Lewis’in ikinci solo albümünden keyifli bir şarkısı.

Jenny Lewis ♫ Pretty Bird (Acid Tongue, 2008)

Basia Bulat ♫ Heart Of My Own

2010-10-13T12:19:00.001+03:00

Kanada’lı söz yazarı, folk sanatçısı Bulat; bu yıl çıkan albümü Heart Of My Own öncesi bir ep ve Oh, My Darling (2007) isimli bir albüm sahibi. Akustik temelli, yormayan vokal; bir davul, bir keman, bir gitar…

Basia Bulat ♫ Heart Of My Own
Basia Bulat ♫ Go On

Tortu

2010-10-13T01:31:00.007+03:00

1.

Ah!
Bunu aklım almıyor, meme uçlarındaki tüylerini dişlerimle kesiyorum, yutuyorum.
Tüyden kadın! Dişlerimle yol alıyorum.
Seninle sevişmek ne zor, sutyenini çıkarmak ne büyük mesele…

2.

Kendini kötü hissettiğin her anında yanında durmaktan yorulmadım, hiç şikâyet etmedim içimden, ama beni üzen; benim kendimi kötü hissettiğim zamanlarda seni aramak, sesini duymak gibi bir lüksümüm olmamasıydı. Bana kendimi kötü hissettirmekten başka bir şeye dönüştüremedin beni. Ben seni taciz etmeyen baba figüründüm. (Kötü dün dostunun günlüğünden)

Kötü gün dostunun kendisinden daha kötü durumda olan bu kadına dertlerini dökememesi anlaşılabilir bir durumdu. Ama kadının bu yüzden yıllarca acı çektiği sırrı ve acılarının birazını taşıması için ona vermişti. Kötü gün dostuyla bu sırrı paylaşması onun içinde dayanılamaz bir hale geliyordu bazen. Çünkü yeryüzünde bu yükü taşıması için sadece ona vermişti ve bu sırrı sıkı tutması için öğütlemişti onu. Ama kötü gün ya da dün dostu da bir insandı, o da diğer insanlar gibi kendini kötü hissettiği, ağladığı zamanlar sobelemek istiyordu. Çünkü o hiç kimsenin onu görmediği, izlemediği zamanlarda da iyi bir insandı.

3.

Kaldım buralarda, sen içini bana döküp gittin, artık daha ağırım. Sen yanı başımdan incecik soluğunu götürdün oysa ben hep, soğumasın diye göğsün üstünde uyudum. Üzgün olduğun zamanlarda ağzında açan çeneçiçeğini patlayan kulaklarımdan akan kanla suluyordum.

4.

Yoksul, acı içinde suçluluk hissiyle dolu yanıtlar arayan ama hep cevaplar vermek zorunda kalan bir çingeneyim, Satürn üzerime oynuyor. Hayatının iki yılını koymalısın! Çalınan yıllarımı sen kazandın.

- Özür dilerim
- Üzülme, ben de seni seviyordum. Beni üzdün, yordun, acılarımı çoğalttın, hırsızlık yaptın. Seninle olan hayatımı benden, bizden çaldın, günah işledin. Boşa yaşanmış, yaşlanmış bedenimi, yıllarımı, ruhumu… Nefesi ensende olsun adaletin, vicdanını rahat komasın Ezra.

5.

Boynunda bütün karmaşan, boynunda çilek dövmeleri, topluyorlar, siyah çilekleri topluyorlar, büyümeyen siyah çilekleri. Ve sen onlara kızmıyorsun sadece bana karşı sesinde beni incittiğin zaman o masal şehrini göremiyorum.

(O büyük çemberin içinde baban, ben, sen ve kızımız fotoğraf çektiriyorduk.)
(Ve birisi, bir şeyi, her şeyiyle karşı koyarken, birisi her şeyiyle benim olmanı diliyordu)

6.

Yürüyen merdivenlerden iniyoruz, mağara karanlık, öpüşüyoruz, ağzın kocaman bir rüya görüyor, etin bir imge daha istiyor, kurguluyorum hemen, onu da parçalıyorsun, merdivenler bitiyor, hep seni suçluyorum sonra.

Bir pişmanlığı, ya da incitmeyen bir şeyin, yeri değiştirilmek istenen bir eşyanın ya da birinin bir başka pişmanlığa evrimi…

7.

Ben iki diyorum, o altını soğuruyor sükutla. O internetin diğer ucunda ben her şeyden, olacaklardan ölesiye habersizken, ağlarken, sorgularken, içinde hesaplaşırken, hesaplarken toplama işleminde hata yapınca beni hayatından çıkarıyor. Benim susmama saygı duymuyordu, beni bir lezbiyenle kurguladı. Kör oldum, o kadar acıdı ki sonra köroğlum oldu. Bazen kendime o kadar çok inanıyor, kendimi devasa dağ devleri kadar güçlü buluyordum ki, ona döndüğümde, ona gittiğimde, altını gümüş kılmaktan yorgun buluyordum. Bütün yorgun sevişmelerimizde devasa bedenimi, çocuk yüreğimi, saflığımı soğurmaya başlıyor, beni bir karıncaya dönüştürüyordu. Kulağına kaçtım ben de.

Ona günler, geceler yıllar boyu gizlice fısıldıyor, onu suçluyor, suçluyor duruyordum. Onun vicdanı kendimin, tutkularımın, öfkemin, kinimin kölesi olmuştum. Onun yüreğinden gelen çıt sesleri; hayalkırıkları… Onun yüreğinden gelen çıt sesleri; benim ağzımdan “nırç nırç” seslerinin yansısı…

Ben onun vicdanı kendimin kölesi olmuştum, ona şimşek çarpsın istiyordum.

8.

“Beni sevgine, sevginle doyurdun” dediğinde ne demek istediğini bir ben bilmiyordum. O biliyordu, sokak kedileri, yarasalar, aydınlanan soğuk hava, kış güneşi, cüceler, deliler her şeyi biliyordu. Bütün olacakları, bütün bilmediğim olmuşları…

9.

Bir başkasıyla değil, yalnız kendiyle kadın kalabilen kadın, ben sırıtmıyordum, yüzümü almış kendime açmazdım, kapı deliğine, senin korkunç yüzün kördü, görüyor sanıyordun, deli duruyordu içinde, içinde ölü veya diri bulana buhar yoktu. Deli dedi, kan, uğultu çıkaran başınızdan, şeker kesilir mi hiç şerbetten madem tuzladın ateşte ikisini beraber biri kanayan Yusuf olmadı mı ki bizi “bu sizinle” dilsiz bıraktın.

Broken Social Scene ♫ Sweetest Kill

2010-10-11T11:35:00.002+03:00

Grubun bu yıl piyasaya çıkan dördüncü albümü Forgiveness Rock Record’dün bomba gibi şarkılarından biri. Öyle ki şarkı bana çok ama çok tanıdık geliyor ve sanki daha önceki hayatımda(!) defalarca dinlemişliğim varmış gibi hissettiriyor. Son birkaç gündür boyuna dejavu yaşayıyorum ve bu şarkı o an’ları daha anlamlı hale getiriyor, yoğunlaştırıyor. Hep bir uyku mahmurluğunda…

Broken Social Scene ♫ Sweetest Kill

Urban Myth Club ♫ I Feel It

2010-10-11T11:34:00.001+03:00

İngiliz grubun 2009 tarihli Helium isimli albümlerinden güzel bir şarkısı.

Urban Myth Club ♫ I Feel It

Sarah Slean ♫ Euphoria

2010-10-07T12:41:00.000+03:00

1977 doğumlu, Kanada’lı şarkıcı, söz yazarı, piyanist, ressam, oyuncu, şair vs. Sarah Slean; dört albüm bir o kadar da ep’si ile birlikte Toronto Üniversitesi'nde müzik ve felsefe bölümünden mezun aynı zamanda. Piano ağırlıklı albümlerindeki çok güzel şarkılarından sadece ikisini hemencecik paylaşıyorum, dilinizi değdirin.

Sarah Slean ♫ Euphoria (2008, The Barones)
Sarah Slean ♫ Eliot (2002, Night Bugs)

Great Empty ♫ Upon Waves of Promise

2010-10-05T15:03:00.005+03:00

Great Empty; Singapur’dan dört kişiden müteşekkil shoegaze üslubunda bir post rock grubu. Bu yıl piyasaya çıkan sertliği dozunda şarkılardan oluşan Desire the Creator isimli güzel bir albümleri var. Slowly, surely isimli şarkılarını paylaşacaktım ama bir diğer yüksek sesle dinlenesi şarkısı Upon Waves of Promise yanlışlıkla upload edildi, bahtınıza.

Great Empty ♫ Upon Waves of Promise
http://greatempty.bandcamp.com/album/desire-the-creator

The Konki Duet ♫ Cindy

2010-10-05T15:01:00.001+03:00

The Konki Duet; Fransa’dan şarkıları keman ile yoğuran bir İndie oluşumu. Cindy, 2006 tarihli İl Fait Tout Gris isimli albümlerinden. Tavsiye edebileceğim albümü Mountain Mouton (2007) yormayan, kırıp dökmeyen, eli yüzü düzgün albümlerden.

The Konki Duet ♫ Cindy

Filmo8

2010-10-04T16:28:00.011+03:00

“Yalnızca bir günah vardır, tek bir günah. O da hırsızlıktır. Onun dışındaki bütün günahlar, hırsızlığın bir çeşitlemesidir. Bir insanı öldürdüğün zaman, bir yaşamı çalmış olursun. Karısının elinden bir kocayı, çocuklarından bir babayı almış olursun. Yalan söylediğinde, birinin gerçeğe ulaşma hakkını çalarsın. Hile yaptığın, birini aldattığın zaman doğruluğu, haklılığı çalmış olursun.”

Film ile ilgili bir önceki posttan bu yana birkaç ay geçti, bu arada filmler izledim elbette ama birkaç kelimeyle dahi bloğa aktarmak için içimde istek duyamadım ama vakti geldi geçiyor ve arşivimde izlenmek için hazır kıta bekleyen bir dolu film var, onların da sadece isimlerini zikredeceğim. Diğerlerini de birkaç cümleyle özetleyeceğim.

Korku gerilim türüyle başlayalım ama epey korku gerilim filmi izledim, şu hayatta fazlasıyla haz aldığım birkaç şeyden biri.

Triangle: 2009 tarihli Los Cronocrimenes vari Christopher Smith filmi. Ah ne zamandır güzel bir korku gerilim filmi izlememiştim diyenler için önem arzeden bir alternatif. Çocuğu için bir annenin yapamayacağı hiçbir şey yoktur konulu zamanda yolculuk ya da kısır bir zaman döngüsü içerisinde tekrarlanan sahneleri barındırsa da kesinlikle sürükleyici ve ucu açık başarılı bir film.

À l'intérieur (2007): Bu filmi izlememek için kendimi aylarca tuttum, sonra izleyecek esaslı korku gerilim filmi bulamayınca indirdim, bunca zaman beklediğime üzüldüm. Alexandre Bustillo imzalı Fransız yapımı birinci sınıf yüksek gerilim; konusu zayıf olsa da hatta film boyunca bir konudan söz etmemizde mümkün değilken sahneler oldukça başarılı, çok kan var ve ölümler gayet güzel… Güzel öldürülüyorlar. Hımfs.

The Last House on the Left (2009): Wes Craven’ın 1972 tarihli ilk filminin yeniden çevrimi. İlkini izlememiştim bu yüzden yeniden çevrimini oldukça başarılı buldum, gerilimi hiç dinmeyen, sürükleyici izlenesi bir film.

The Uninvited (2009): 2003 tarihli Janghwa Hongryeon (A Tale of Two Sisters) isimli filmin yeniden çevrimi, ama bir yeniden çevrimden beklenmeyecek kadar iyi, izlenesi. Tabi her halükarda orijinalini öneririz.

Drag Me to Hell (2009): Sam Raimi’nin son filmi. Filmi hızlı hızlı geçince korku sahnesi yok ama efendi efendi izleyince kendini sonuna kadar izlettiren güzel bir yapım. Her türlü gideri var. Çünkü o kadar kötü korku gerilim filmleri var ki, bu gibi filmler bazen ilaç gibi bile gelebiliyor.

Thirst; orijinal adıyla Bakjwi, 2009 tarihli Chan- Wook Park filmi. Bir rahibin deney için gönüllü olmasından sonra vampire dönüşmesini ve insanların öldürüp kanını içmemek adına kendiyle verdiği iç savaşı konu alıyor, uzak doğu sineması ile haşır neşir olmama rağmen filmde bazı absürt sahneler irite etse de erotizm yüklü sahneleri ve kan revan halleri, kayda değer, izlenesi.

Mirrors: 24’den aşina Kiefer Sutherland’ın başrolde olduğu ve Amy Smart, Paula Patton gibi isimlerin yer aldığı 2008 tarihli korku gerilim türünde, Alexandre Aja filmi. Karşılıksız izlerseniz atmosferi, efektleri kayda değer.

Orphan ( 2009): Joshua, Case 39 gibi insan katleden küçük çocuk eksenli ama benzerlerinden çocuğun içine şeytan kaçmaması yönüyle ayrılan izlenemeye değer, sürükleyici korku gerilim filmi.

Identity (2003) John Cusack’ın 1408 öncesi sürükleyici, heyecanlı korku- gerilim eksenli filmlerinden biri. Bir ara tv’de rast gelsem de indirip izledim. Cusack gibi Ray Liotta’nın da suratı korku gerilim filmleri için ideal.

Lake Mungo (2009): Mungo gölünde boğularak ölen genç bir kızın ardından ailesinin yaşadığı dramı; ailesinin kızlarının orada burada beliren siluetleriyle neler döndüğünü anlamaya çalışan hallerini konu alan, sürprizlerle dolu, belgesel kurgulu bir film.

Creep (2004): Christopher Smith’in korku gerilim etiketli filmlerinden biri. Ben Franka Potente için izlemiştim siz izlemesiniz de olur.

Event Horizon (1997): Başrollerinde Laurence Fishburn, Sam Neill’in yer aldığı 1997 tarihli Paul Anderson imzalı güzel bir bilim kurgu, gerilim varyasyonu film gözümden kaçan yapımlardan biriydi.

Johnny Depp'li, Tim Burton imzalı gothic korku gerilim filmi Sleepy Hollow (1999); Zombili filmlerden hazzetmesem de izlemekten geri durmadığım, 28 Days Later (2002); tekrar izlenen orijinal Ringu (1998); düşük bütçeli, dozunda gerilimi, ama benim beğenemediğim Brad Anderson filmi Session 9 izlediğim korku gerilim filmlerinin sonakalanlarıydı.

2001 tarihli kuşların göç yollarında başına gelenleri, karşılaştıkları zorlukları anlatan, müzikleri ayrıca güzel Le Peuple Migrateur ve yunus balıklarının katlini konu alan The Cove (2009) izlediğim iki güzel belgeseldi.

Yaklaşık iki yıldır aşk filmleri sarmıyor beni; Ahmet Güntan deyimiyle belki: "Aşk filimleri seyredip sonra aşksız bir dünyada yürümek istemediğim için aşk filimlerine gitmedim." ifadesi yerinde olur... Ama bu zamana kadar neden izlemedim, neden erteledim ben diye hayıflandığım Ethan Hawke ve Julie Delpy düeti Before Sunrise (1995) ve Before Sunset (2004) diyalogları, betimleri, halen inanmaya devam ettiğim masallarıyla çok güzeldi.

Takhte Siah (2000): Sırtında kara tahtalarıyla dağ köylerini teker teker dolaşan öğretmenleri konu alan; bir taraftan sınıra kaçak mal götüren çocukların dramını, bir diğer taraftan savaştan dolayı mayın dolu sınırlara yapılan göçü işleyen 2000 tarihli Samira Mahmelbaf imzalı, İran yapımı samimi, sahici, sade ve inanılmaz başarılı, hüzünlü izlenesi film.

The Kite Runner (2007): Khaled Hosseini romanından yuvarlama Stay ve Stranger Than Fiction gibi iki güzel filmden aşina olduğumuz yönetmen Marc Forster imzalı, roman uyarlaması olduğu için etkileyici diyaloglar vardı, film sürükleyiciydi. Amir Can’ın Amerika’daki üvey evlat betimi dışında huzursuz eden bir tarafı yoktu.

İnception (2010): Çeperi dışında bilindik bir aksiyon filmi diye söyleniyorum. Abartılmaması gereken yapımlardan sadece biri. Waking Life isimli film ile kıyaslamak bir bakıma doğru değil ama özü bakımından bu filmde daha doyurucu işlenmişti rüya içinde rüya içinde... Ve daha fazlası. Rüya gibi sınırları çizilememiş, gizemini sürgit beyan edecek ve tam anlaşılamamış bir temayı kendince getirim aracı haline getirmiş, maddeci yaklaşmış, felsefi açıdan bakmamış.

The World's Fastest Indian (2005): Anthony Hopkins’in başrolde yer aldığı; 1967 tarihinde klasik indian motorsikletini modifiye ederek motorsiklet hız rekorunu kıran Burt Munro'nun öyküsünün tasviri film, samimi, sade güzel bir filmdi.

Serinin son filmi Toy Story 3 (2010) iyiydi yine. Çizgi filmlerin olmadığı bir hayatta düşleyemiyorum.

Bjork’ün başrolde yer aldığı Dancer in the Dark (2000) ve Tom Cruise’li Magnolia (1999) izlemediğim, gözümden kaçan filmlerden ikisiydi.

Son olarak arşivde birkaçı Türkçe dublaj olduğundan ötürü izlemeyi ertelediğim ama izlenecek filmler: Once (2006), 3.10 To Yuma (2007), Brothers (2009), Gran Torino (2008), The Road (2009), The Painted Veil (2006).

Last Harbour ♫ Silver Leaves

2010-10-03T00:06:00.004+03:00

Last Harbour; Manchester orijinli sekiz kişiden oluşan gitar, bas, piano ve davulun yanı sıra yaylılardan mütevellit geniş bir klasik enstrümantasyonu barındıran; samimi, sahici bir dokusu olan bir oluşum. Benimde çok sevdiğim isimlerin başında gelir. Tabii bu sevdiğim isimler listesi kabarıktır haliyle. Ses rengini çok beğendiğim Last Harbour solisti Kevin Craig’i; zaman zaman Jeff Martin, Rick Alverson, Brian Mcmahan, Scott Kelly, Rowan London gibi önemli ve güzel seslerden dahi bir adım önde tutarım, elimde olmadan.

Grubun internet âleminde Hold Fast, Pioneer (2008) isimli bir albümleri dışında web sitelerinden ücretsiz yayınladıkları üç beş şarkısı var sadece; dolayısıyla diğer 3 albümünden ve 7 ep’sinden eser yok. İleride albümlerini temin edemez isem satın alacağım. Böylesi sevdiğim bir kolektifin yeni şarkılarını dinlemek beni aklıma her geldiğinde heyecanlandırıyor çünkü.

Bu yıl piyasaya çıkan albümleri ‘Volo’ hakkında; "azap dolu rock ağıtları" betimini kullanıyorlar. Zaten her dem sabit bir yoğunluk hissi veren grubun bu albümü kendi kariyerinin en yaratıcı düzenlemelerini içeriyormuş. Zaten bu üstteki şarkıyı birkaç kere dinlediğinizde “rock ağıtları” tamlamasına ne kadar uygun düştüğünü siz de göreceksiniz. Uçarı hisli, büyüleyici… hüzgün, üzünç...

Last Harbour ♫ Silver Leaves
Last Harbour ♫ Science Song
Last Harbour ♫ Corrosives
Last Harbour ♫ Sunken Bells

Moomaw ♫ Wait Up

2010-09-30T13:36:00.003+03:00

Nathan Moomaw projesi. 2010 tarihli Aminalia isimli albümünden güzel bir şarkısı. Videodaki pek hoş akustik versiyonunu da bulunca hemen ekleyeceğim.

Moomaw ♫ Wait Up

Leblebikışıgeldisevgilim

2010-09-28T00:47:00.001+03:00

1.

İnsan elinden alınanı, kaybettiğini, tekrar kazanmaya çalıştığında elinde kalanları az biraz sahip olduğu son şeyleri de kuşkuyla, üzünçle kaybediyor. Tümüyle tüketince yaralarını sarmaya başlıyor. Ta ki; bir sonraki kazanıma ve ardından gelen yitirilişlere kadar.

Bu yüzden insan erteleriz, hayatı erteleriz, usul bir şefkati şüpheyle karşılar, sorgularız. Artık kötücül olaylardan, mutsuz sonlardan ibaret sandığımız geçmişimiz yüzünden kuşkuma üşüşür başımıza, ama bütün hepsini tüketip yaraları sardıktan sonra tekrar dönmekten, elmayı yiyip yiyip cennetten kovulmaktan hiç vazgeçmiyoruz… Sığınalım istiyoruz aşkın güçlü kollarına. Sarıp sarmalasın, korusun, kollasın, ısıtsın leblebi kışının gazabından.

2.

Odayı bıraktık evin içinde, dışarıya çıktık, otobüslere, vapurlara bindik, martılar simidimizi yemediler, ışıkları yerinde de bulamadık döndüğümüzde. Masal şehrinde deprem olmuştu.

Bu izmaritler ölü, küllerinden doğmaz artık. Bu beni hiç anlamamış sen, gitmeye utandığım. Bu yapraklar sevgilim, şu ağacın. Bu ekmeği ıslatan ağzın, öptüğümdü. Bu zeytin çekirdeği senin kemirdiğin, yıllardır saklıyorum. Bu pencereyi tokatlar gibi yapan, yalancı yağmur. Her gece yağıyordu. Bu gökyüzü bir zamanlar içinden geçtiğimiz... Beraber üzülebiliriz artık. Hiçbir neden kalmadı. Hiçbiri derken ya da her şey derken nesnelere nasıl vurgu yapabilirdim, bilemiyorum. Korkunun kaoslarına kapılıyor her şey. Kapısız, kaygılı ve kaygan, her an düşebileceğini unutman gibi. Körmüşün ama gördüğünü sanıyormuşun gibi.

İşte! az az dökülüyorsun içimde. Ellerimi gizlediğim yerden çıkarmıyorum bende. Senin gibi, senin yaptığın gibi. Hep olduğun gibi. Sonunda sana benzedim işte. Büyük bir boşluk hissiyle uyanıyorum artık. Büyük bir yabancılaşma.

Az az ölüyorum içinde. Biliyorum. Ölmeseydik keşke.

3.

Bak! İşte kelimelerden de yoksun kaldık, onları bir araya getirip kendimizi de bulamıyoruz diyorum, susku büyüyor. Söylemesem de değişen bir şey yok, belleğimde geriye dönmeye çalışıyorum, yakalıyor gibi oluyorum, kaçıyor. Sanki hiçbir gerçek kalmadı; peşinden gideceğim, senin kaçacağın.

4.

Sevişmelerimizi hatırlıyorum, aynı şarkıyla saatlerce süren, günler sonra azalan, aşağılayarak devam eden sevişmelerimizi, içim geçiyor... (Flugufrelsarinn)

Bana sesini yükseltme diyor, sanki yıllarca acı çekmiş, ne bileyim yetim büyümüş ya da ana, baba, sevgili şefkatini tatmamış gibi, alt dudağı titriyor, büzüşüyor, bana sesini yükseltme diye ikinci bir kez mırıldanıyor, sesi acılı, büyük bir merhamet hissi, büyük bir şefkat içime doğuyor, içim acıyor. Onu kurtarmak istiyorum. Uyuşturucudan dolayı kafası ayıkken her zaman titreyen, sarhoşken hiç titremeyen, alt dudağından öpüyorum, hiç bir şey değişmiyor, şefkat gidiyor, merhamet gidiyor. Bana sesini yükseltme diyor, ağlıyorum, gözlerimi kaçırarak...

5.

Gökyüzünde yağmur yüksüz bir bulutun, yalnızca, gökyüzünde yağmur yüksüz bir bulut olmadığını; nehirde mutlu yüzen bir balığın, yalnızca, nehirde yüzen mutlu bir balık olmadığını; siyah bir siluetin neden bir ölüyü, siyah bir örtünün neden bir ölümü, siyah bir sesin neden kara bir haberi anımsattığını; aşkın ve özgürlüğün sevecen bir rüya, yalnızca, sevecen bir rüya olmadığını hatırlıyorum yine. Dağınık ve üzgün bırakılmış odaların yalnızca dağınık ve üzgün bırakılmadığını anlıyorum. Acılar ve anılarla yoğunlaşmış ve ağır bir kokuya sahip. Sonunda ölüyoruz.

Salt Şiir

2010-09-27T23:48:00.005+03:00

yol/ ki/ yoktur/ yol, ki/ varış/ değildir.
İ. Berk

Nazım Hikmet hapiste ve dönemin aydınları onu hapisten çıkarmak için çabalıyorlar. Birtakım dergiler çıkıyor. İlhan Berk bu dergilere şiirlerini yolluyor çünkü bu dergiler arasında kendi yokluğunu hissediyor. Birçok dergide İlhan Berk’in şiirleri yayımlanmıyor. Daha sonra dergilere neden yayımlanmadığını soruyor aldığı cevap ise; “yeterince sert olmadığıdır.”

İlhan Berk o zaman anlıyor ki; şiir bir araç olarak kullanılıyor. Oysa İlhan Berk’in aradığı “salt şiir”di.

İşbu nedenle bu tür dergilere şiir göndermemesi gerekliliğini düşünüyor. Çünkü toplumsal baskıyı, sorunları daha doğrusu apaçık bir mesaj verme hareketi olarak kullanılan şiiri ve bu tür şiirlerden o dönemde gına geldiği açıklamasını yapıyor. Bununla birlikte bu dönemden sonra Nazım Hikmet olayı, şiiri gerçekten arkasından pek çok şiir severi, şair demeyeceğim, sürüklemiştir ve bunlar şiir yazmıştır. Nazım’ın şiiri samimiydi, söze dayalı ve düşünceye, politik düşünceye de sıkı sıkı bağlıydı ama ardından onun gibi yazma isteğinde bulunanların birçoğu onu taklit etmekle yetinmişti.

İlhan Berk söze dayalı şiir diye bir tabir kullanıyordu önceleri, “Kanatlı At” isimli kitabında. Tam anlamını karşılamasa da dolaysız şiir de denebilirdi. Yani konuşma diline yakın ve samimi; biçem, imgenin ve kelimenin; anlamın biraz arkasında durmasıydı. Salt şiir de ise biçim ve imge daha çok ön plandaydı.

SALT ŞİİR

1. Anlamın ön planda olması (dolaysız ya da söze dayalı şiir, daha anlaşılır)
2. Nasıl söyleyeceğimizin ön planda olması (dolaylı ve daha çok imgeli, daha kapalı) hermeneutik okuma önerir.

1. durum şiiri, düz yazıdan ayırt etmeyi zorlaştırıyor. Anlatılmak istenen ön planda. Bu tür bir durumda biçemi yönlendiriyor diyebiliriz. Orhan Veli’nin de dizelerini hatırlarsak 1. durum daha açıklanabilir bir hal alacaktır.

BEDAVA

Bedava yaşıyoruz, bedava;
Hava bedava, bulut bedava;
Dere tepe bedava;
Yağmur çamur bedava;
Otomobillerin dışı,
Sinemaların kapısı,
Camekanlar bedava;
Peynir ekmek değil ama
Acı su bedava;
Kelle fiyatına hürriyet,
Esirlik bedava;
Bedava yaşıyoruz, bedava.

2. durum ise salt şiir dediğimiz “şiir için şiir” gibi bir durumu ortaya koyuyor. Yani anlatmak için değil yazmak için anlatmak ön planda. Bir örnek verelim:

DESDEMONA – OTELLO

1. “Dile benden ne dilersen!” dense sözgelimi
Bir düş – masalın son kıpısında
Ölüm taburesi ya da teneşir taşı yani

2. İşte ancak o zaman belki
Bir palavrayla avunmak istemediğim için
“Cehennet!” diye fırlama fırlama sabuklarım

3. Çünkü her bir şey fizik – kimya iç içedir
Koyduğumun bu dünyada
Birbirine kenetlenmiş bir çift gibi ve sivil

4. İnsankızı ya da insanoğlu Desdemona – Othello!
Haydi bre!

2. durumu biraz daha açalım. Antonin Artaud 27 Haziran 1946´da sanat anlayışını anlatmak için Peter Watson´a bir mektup yolluyor. İlk kez Critique dergisinde yayınlanan bu mektup bugün en önemli mektuplar arasında gösteriliyor. Mektuptan bir ibare alalım:

"Ben yazı yazmaya, hiçbir şey yazamayacağımı anlatmak için birtakım betikler yazarak başladım; diyecek ya da yazacak bir şeyim olduğu vakit, en çok bu benim için imkânsız olurdu. Hiçbir zaman bir düşüncem olmadı benim. Yetmişer sayfalık iki küçük betiğim hep o her türlü düşünceden uzak, o büyük, o yerleşmiş, o yöresel yokluk, hiçbir şeysizlik etrafında döner durur.
"
Bu ifadelerden anladığımız düşüncenin (anlamın) düzyazıya özgü olduğunu salt şiirin ya da şiir için şiir dediğimiz durumun belkemiğinin imge, metafor ve şairin sırf yazmak için yazma (anlatma) düsturuyla hareket etmesinin sonucu olduğunu anlıyoruz.

Burada İlhan Berk´e kulak verelim.

ANLAM II

Gücünü anlamdan alan şiirden soğudum. Şiirin anlamla olan bağı dolaylıdır ya da şiir onun üzerine kurulmaz. [Kült Kitap/ Sayfa: 36]

İkinci Yeni adı altında yazılan şiirler de 2. durum söz konusuydu. İlhan Berk; “Bugün İkinci Yeni’ye baktığımda, kendimi ondan bütün bütün kopmuş görüyorum. Hiç birimiz kopmuş değiliz de. Ama baştan beri hep değiştik. Ona tek sadık kalan da Ece Ayhan’dır.” demiştir. Bu nokta da ikinci durum için Ece Ayhan tam anlamıyla tektir.

Şairler her iki durumdan faydalanmış, biçem adına sınırları zorlamıştır. Ve rahatlıkla diyebiliriz ki; Edip Cansever, Turgut Uyar, Cemal Süreya, İlhan Berk, Ece Ayhan ve daha niceleri, ‘Doruk Noktası’ diyebileceğimiz İkinci Yeni adı altında şiirin en yetkin örneklerini vermiştir.

Dolaysız şiir de anlam ele çabuk geçtiği için okuyucu şiiri çabuk seviyor. Her şairin bu tür şiirleri olmasına rağmen (olmamasına da rağmen) Nazım Hikmet ve Orhan Veli çok sevilmiştir.

2.

Kanatlı At isimli İlhan Berk´in söyleşilerinden 2. durum için görüşlerini alalım.

“Çağımızın şiiri göze seslenen şiirdir” diyor ilhan Berk, 'Beyit- Mısra Antolojisi´nin önsözünde. “

Anlamlardan çok sözcüklere, deyişe yapıya, edaya, görüntüye, bunlara, bunların güzelliğine bağlanmak. Anlaşılıyor; ozan, “anlam” dediğimiz şeyin zaten bu saydıklarıyla varolabileceğine inanmayanlardan.

“Anlaşılan şiirin şiir olmadığına her gün biraz daha inanıyorum”

“Us her şey değildir. Aşılama yeter bana. Eğretilemeler (aşılamanın lokomotifleridir) şairlere verilmiştir. Daha ne istenir. Usun girdiği yerde şiirin varlığı kuşkuludur.”

Bruno Coulais ♫ Le Retour Des Grues

2010-09-26T00:58:00.003+03:00

2001 tarihli Le Peuple Migrateur isimli kuşların göçlerini konu alan güzel belgeselin müziklerinden.

Bruno Coulais ♫ Le Retour Des Grues

Aim ♫ To Wild

2010-09-26T00:52:00.003+03:00

Sigur Ros ve Radiohead ilham kaynakları olan 4 kişiden oluşan İtalyan grubun 2008 tarihli Spirits of Your Tide isimli güzel albümlerinden.

http://viaaudio.it/aim/

Aim ♫ Hubis
Aim ♫ Doran

Cicada ♫ Finally...we're still together

2010-09-22T11:06:00.010+03:00

Anne/ Violin, Wan-ing/ Cello, Bambi/ Guitar, Jesy/ Piano olmak üzere dört kişiden oluşan neoklasik post rock grubu, teee Taiwan’dan. Albümdeki şarkılar Jesy tarafından yazılmış. Philip Glass, Rachel's, Sigur Rós, Max Richter, Yasushi Yoshida, Ryuichi Sakamoto, Peter Broderick, Ólafur Arnalds gibi çok önemli isimleri örnek almışlar.

Akustik üzerine şekillenen grubun; Vàli, All My Faith Lost gibi yine akustik temelli oluşumlar gibi gothic veya doom öğeler içermemesi ayrıca bir önem arz ediyor. Herhangi bir şarkısını “Balmorhea bu” diye dinletsem inanırsınız belki. Davul yok ve şarkıların hepsi uçarı hisli, düşündürücü, hüzünlü melodilerden oluşuyor. Paylaştığım bu şarkısı da çok ama çok güzel.

Bu yıl piyasaya çıkan debutları Over the Sea/Under the Water kesinlikle kaçırılmaması gereken albümlerden biri, tam soğuk günler için sizi hülyalara sürükleyecek cinsten. Benim çok severek dinlediğim Yasushi Yoshida üslubunda sevilesiler. Videodaki performanslarını izlemenizi de tavsiye ederim, elbette youtube son zamanlarda sorunlu olduğu için youtube’tan izleyebilirsiniz ancak.

Son olarak albümü netten temin ederseniz. Zipli dosya içinde iki şarkı bozuk görünüyor. 7zip isimli rar programı ile bozuk iki şarkının bir buçuğunu kurtarabiliyorsunuz.

Cicada ♫ Finally...we're still together

http://www.myspace.com/cicadatw

http://www.facebook.com/cicadataiwan

http://tw.beta.streetvoice.com/music/Cicadatw/

Stubborn Tiny Lights VS Clustering Darkness Forever OK ♫ Through Valleys & Riverrun

2010-09-22T00:00:00.003+03:00

(The) Slowest Runer (In All The World)’dün A Moor Slave Dreams of a Beautiful Woman He Will Never Meet - Mutiny and Rebellion Ensues Aboard the Good Ship Tecora isimli bir şarkısı var; çevirisi aşağzı yükarısı şöyle: Hiç bir zaman kavuşamayacağı güzel bir kadının hayalini kuran kürek mahkûmu "Good Ship Tecora"da isyan ve ayaklanmayı başlatır. Şarkıdaki martı sesleri şarkı isminin, içeriğinin elbette tamamlayıcısı.

Bu şahane şarkının müessibi gruba bir kardeş geldi. Elde var Yndi Halda: etti üç. Stubborn Tiny Lights VS Clustering Darkness Forever OK; Yndi Halda’nın muhtemelen janrdan ötürü mecbulardığı sertliğini barındırmıyor içinde. Slowest Runner örneğinde olduğu gibi daha soft, derinliğini korumuş, üzeride düşünülmüş, hayallere salan… Post rock’ta bu sertliği seviyoruz elbette ama bu durum diğer uyuyanları bir gece yarısı rahatsız etmediği için ayrıca önem taşıyor. Şu sıralar Lale Müldür’ün toplu şiirlerinde yer alan “Kuzey Defterleri’ne kafayı takmışken, en güzeli havalar serinlemişken bize eşlik ediyor Through Valleys ve Riverrun şarkıları.

Her iki şarkıdan da mahrum kalmayasınız deyi her iki şarkının can alıcı kısımlarını Virtual Dj’de birleştirdim. 20,17 dakikalık Through Valleys’in 08.08 ve 12.52 arası ile 8,59 dakikalık Riverrun’un 1.44 ila 06.00 arası suyun yanabilen kısımlarını ayırdım. Afiyet olsun.

Stubborn Tiny Lights VS Clustering Darkness Forever OK ♫ Through Valleys & Riverrun

Rafael Anton İrisarri ♫ Embraced

2010-09-20T13:10:00.013+03:00

Müzik, müzik ve müzik ve yine müzik; bir de bazen su içerken böyle şükrediyorum hazza atfen. Ruhunuzun dalgalanmalarına karşılık gelen müziği doğru zamanda dinlemek gibi bilinçli bir uzlaşma her zaman sözkonusu değil, ama yine de kimilerinin günün belli bir zaman diliminde mecbur kalmadıkça ötelemediği, an’a, aylara, iklimlere uygun biriktirdiği melodileri vardır. Uçarı bir an dışında uç bir noktaya ayak basmadığınız sürece ya da bunun çok dışında stabilize sabah şarkıları, öğleden sonra şarkıları, geceyarısını gösterdiğinde saat veya uykunun koynuna sokulurken dinlenen şarkılar, havalar soğumaya başlamışken, o tatlı ürpermeye eşlik eden bir fincan kahve, sıcak bir çay ve içinde harelenen kitaplar varken insana iyi gelen şarkılar vardır.

Şiir okumak için kesinlikle kendinizi kötü hissetmelisiniz, hüzünlü, bulanık, bungun ama duyargalarınızın perdelerinin o rüzgârda havalandığı soğuk bir iklim gerekir. Başka türlü şiirin içine giremiyor, kapılarını aralayamıyorsunuz.

Lale Müldür’ün, Birhan Keskin’in Rilke’nin iç dünyasına uygun şarkılar var. Yusuf Atılgan’a, Atay’a, Cansever’e. İkisini bir araya getirince sanki şiirler, metinler yazılırken bu şarkılar dinlenilmiş gibi hissediyorum. Ve ambient müziğin oksimoron edasına karşılık hüzünlü huzuru; kısacası Tezer Özlü’ye selam yollayan Rafael Anton dilimleri… Tezer, huzursuz bir kadındı, Rafael onu teskin ediyor aradaki ben ise hüzünlü huzurun tümünü damarlarımda gezdiriyordum.

13melek’in ise hakkında tam da yazdığı gibi: “Irisarri’nin nasıl tanımlayacağımı bilmediğim bir yeteneği var, elektronik ve akustik sesleri ruhani bir zamanlamayla bir araya getiriyor, dinleyicinin ayaklarını yerden kesmeyi başarıyor. Herkeste aynı un, aynı yağ, aynı şeker var ama herkesin kurabiyesi aynı lezzette olmuyor. Minimalist, naif, düşündürücü…”

İnsana yakın gelen içindeki anlama, tanıma gelmemiş duygularının tezahürüdür sevdikleri şarkılar, kitaplar… Sanatçı ise bunu yeteneği ve özverisiyle açığa çıkarabilenidir.

Rafael sesini en çok tekrar ettiğim sanatçılar listesinde artık bir numara oldu ve Yndi Halda’nın bir adım önüne geçti. Daha önce bloga paylaştığım eseri; Hopes and Past Desires hiç bitmeyen bir öykü gibi, hüzünlü, huzurlu, sade…

Bu yıl The North Bend isimli Lp öncesinde yayımladığı mini longplay’i Reverie’den Peter Gabriel/ The Feeling Begins’i anımsatan eserini paylaşıyorum.

The Physics Of Meaning ♫ Destiny Reveals An Unbelievable Truth

2010-09-18T13:25:00.001+03:00

Klasik keman ve diyalog odaklı hikâye anlatımını şarkı sözlerinde buluşturan Daniel Hart projesi. Ve bütünüyle çok başarılı albümü Snake Charmer And Destiny At The Stroke Of Midnight’ten iki güzel şarkısı.

The Physics Of Meaning D2008♫ Destiny Reveals An Unbelievable Truth
The Physics Of Meaning ♫ Aeroplanes And Hurricanes